Aşırı itaat, itaat edenin cahil olmasını gerektirir. Hatta emredenin dahi cahil olmasını gerektirir. Emreden kişinin ne düşünmeye, ne şüphe etmeye ne de mantık yürütmeye ihtiyacı vardır. Talep etmesi yeterlidir.
Aylaklıktaki hırs, kibirdeki alçaklık, çalışmadan zengin olma arzusu, hakikate duyulan nefret, dalkavukluk, ihanet, kalleşlik, sözünü tutmama, vatandaşlık görevlerini küçük görme, prensin erdeminden endişe duyup zaaflarına bel bağlama ve bütün bunlardan öte, erdemi durmadan alaya alma, her yerde ve bütün dönemlerde çok sayıda dalkavuğun ayırt edici özelliğidir sanırım. Oysa bir devletin önde gelenlerinin çoğunun namussuz insanlar, bunlara tabi olanlarınsa iyi insanlar olması, birinciler kandırırken ikincilerin aptal yerine konmaya razı olması çok rahatsız edici bir durumdur.
Prenslerin maiyetleri hakkında tüm zamanların tarihçilerinin söylediklerini okuyun, bütün ülkelerden insanların dalkavukların sefil karakteri hakkında söylediklerini hatırlayın. Bunlar spekülasyon değil, acı bir tecrübeden çıkarılmış sonuçlardır.