Artıq oxuyub bitirdiyiniz roman araşdırmalardan sonraya qalan, necə deyərlər, kömürün büllur halıdır. Bu romana görə repressiya olunmuş milyonlarla insandan üzr istəyir və layiqincə öhdəsindən gələ bilməmişəmsə, ruhlarından əfv diləyirəm. Çünki həqiqət o qədər ağır idi ki, ona gücüm çatmadı.
Özlüyümdə bilirdim ki, insan xoşbəxtliyini iztirab adlandırmaq da mümkündür. Bəs hansı mövqedən baxmalı? Bütün baş verən pislikləri mütləq yaxşılıq olaraq qəbul edəcək mərtəbəyə yüksəlməmişdim. Əgər həyat pilləvari mübarizə məkanı idisə, görəsən, hansı səviyyədə idim?
Hər kəsin həyatında mütləq dönüş nöqtəsi və ya onu oyadacaq tufan olur. Məhz o dönüş nöqtəsində insan var, ayılıb özünə baxır, insan da var, özündən baxır.