Simge
@Thimbletack
var olmanın sonuna kadar koşmalı
ağaçla tanrının buluşma yerine varmalı.
+Hiçbir şeyi o kadar çok isteme. Kişi hiçbir şey beklememeli.
-Bir şey beklediğimi kim söyledi?
+ Hepimiz bekleriz... Bir şey bekleriz. Mesela ben. Hayatım boyunca hep bir şeyler bekleyip durdum. Bütün hayatım boyunca sanki tren istasyonunda bekler gibiydim. Bütün bu zaman boyunca sanki yaşadığım hayat gerçek değildi de bir tür bekleyişti. Hayatın sahici olanı, önemli olanı bekleyişti.
|The Sacrifice (1986)
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
SonEdebiyat
Ölümle tanıştık.
Geldi, aldı.
Uçtu gitti.
(Uzun bir zaman sonra, yeniden yazılır bu tanışıklık; şimdi yürek kaldıramaz fazlasını. Acı özümlenmeli, çökelip kalmasına izin verilmemeli diye düşünüyorum, yapamıyorum.)
Acı duymanın çeşitli yollarından geçtikten sonra...
Şimdi kederliyim.
Sadece kederliyim.
Kederli bir kadın.
Sayfa 114 - Yanmışım Dumanım Tüter
"Acı buradadır işte: Sevmek, ayrılmak, özlem. İşin kaynağında, bir yerli olamamak vardır. Bir köyün, bir kentin yoktur senin. Orada doğup, yaşamayı sindire sindire orada büyüdüğün; mahalle, komşular, akrabalar, arkadaşlar, anılar, ölülerin...''
Sayfa 111 - Çisenti
"Büyük kent sözcüğü, acı sözcüğüyle beraber geliyor bana; her laf açılışında. Uzak, üstü küllü, karıştırıldığında bile birden kendini vermeyen, ince ince sızlar olup kaybolan bir acı. Anımsayışlar, akla gelmesi ile kaybolması bir olan, unutulmaya bırakılmış özlemler, onları yeniden yaşamanın olanaksız olduğunu bilmenin getirdiği üzünç gibi bir şey.
Sanki rüya görmüşüm; tümünü anımsayamadığım, bazı yerleri çok belirgin."
Sayfa 109
Aşk, ayrılık, yaşamak, ölmek, evlilik, toplum, kader, özgürlük, birey, evrim, devrim, insan hakları, boşluk, saçma, Allah, dünya, insanlar, vb çeşitli sözcükler yazıp ünlemler çekiyorum. Bir yazıp bir karalıyorum. Uzun zamandır susuşum, kafamdaki bu dağınıklıktan. Şu dünyada okuyarak, yaşayarak edindiklerimin tümünü unutmuşum gibi bir duyguya kapılıyorum; geceyarıları uykusuz otururken. Çeşitli soruların yanıtlarını, yeniden, kendiliğimden bulmaya çalışıyorum. Bazan, "Acaba delirir miyim" diye korkulara kapılıyorum...
Sayfa 87