* Gam düşüncesi, mutluluk yolunu keserse üzülme çünkü o gam senin için başka sevinçler, başka mutluluklar hazırlamaktadır. Gönül evine yeni bir mutluluk gelip yerleşsin diye gam, orayı temizler, siler, süpürür. Gönül dalındaki sararmış, kurumuş yaprakları budar ve ayıklar. Bunu o daldan yeni ve yeşil yapraklar bitsin diye yapar. Gönüle yeni ve başka bir neşe yerleşsin maksadıyla eski mutluluğun kökünü kazıyıp atar. Gönülden neyi sökerse karşılık olarak daha iyisin getirmek içindir. (Mevlâna – Mesnevi, Cilt 5)
* Musibetin biteceği günleri sık sık hayal edip durmamalı. Böyle devamlı bir hayalin Rabb’in takdirine karşı sabırsızlık göstergesi olacağı ihtimalini düşünmeli.
* Birçok insan hem yardımın hem de zarar vermenin, kendi içimizden geldiğini anlamaz. Bunun yerine dışarıya, dış nedenlerle bakarlar, görünüşler tarafından büyülenirler.
Bilge insanlar ise bizim için iyi ya da kötü olan her şeyin kaynağının yine kendi içimizde olduğunu anlarlar. Bunu anladıkları için başka insanları suçlamazlar. Bilge insanlar başka insanlara inandırıcı sözler söyleyerek, kanıtlar göstererek kendilerinin ne kadar değerli, özel ya da farklı birisi olduklarına inandırmaya, ikna etmeye, razı etmeye çaba göstermezler.
Bilge insanlar bir meydan okuma ile karşılaştıklarında, kendilerine bakarlar; eğer başkaları tarafından övülürlerse, kımıldamadan kendilerine sessizce gülümserler; iftira edilirse, isimlerini koruma gereksinimi duymazlar.
Bilge insanlar edimlerini büyük bir uyanıklık ve dikkatle, en iyi şekilde yerine getirmeye çalışırlar. Güvenli olmayan ortamlarda bile böyle yaparlar. Arzularını, yaşamla uyumlu hale getirirler. İradelerini açık bir şekilde uygulamalarını önleyecek her şeyden kendilerini sakınırlar. Eğer cahil ya da kültürsüz birisi olarak görülürlerse bununla ilgilenmezler. Yalnızca kendilerini gözlemlemeleri ve kendi arzularını yönetmeleri gerektiğini bilirler.