Turkan murdun
@Tm321
3 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Kültür Savaşı Veremeyiz, çünkü...Felsefe
Kapitalizmin hayatımızı ne kadar ele geçirdiğini, bizi yönlendirdiğini hepimiz biliyoruz ve bundan şikayet ediyoruz. Fakat gerçekten bunun önüne geçmek için bir şeyler yapıyor muyuz? Bu cesareti gosterebiliyor muyuz ? Kapitalizme kapitalizm ortamında kapitalizm araçlarıyla karşı çıktığımız için başarılı olamıyoruz belki de..
Ancak artık Müslümanlıgımız da zarar görmekte. Yani is sandığımızdan da ciddi boyutlara ulaştı. Atı alan Üsküdar'ı geçti. Ercan Yıldırım da Cins' in bu sayısında buna değinerek "kapitalizm elbette sizi inançlarıniza göre rehabilite etmeyi unutmaz. İslami bankacılık gibi, rezidans bloklarını arapça Allah yazısı şeklinde inşa ederek bunu yapar." diyor. Eğer hala tereddütte kalırsak kibleyi gosteren kredi kartı ile kalbimizi mutmain kılmakta zorlanmayacagina eminiz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kız güldü. Bazı kadınlar herkesin ortasında ağlayamadıkları için gülerler. "Aslında şimdi ağlamak isterdim ama yapamam" gülüşüdür o. "Yüzüme gülümsemelerden bir maske takıp insanların arasına çıkıyorum" gülüşü. "Bir kere ağladım
ve hiç kimse neden ağlıyorsun diye sormadı" gülüşü. "Anlatmaya başladığım anda ağlarım, onun için susuyorum" gülüşü.
...ertesi gün kızın yanına gitti ve
"Al bu benim kalbim, sana bakınca göğsümü paramparça ediyor, sana baktıkça göğüs kafesim paramparça oluyor,
al bak bu benim kalbim, senden ayrı
kalınca gözümdeki uykuyu, ayaklarımdaki dermanı, gözümdeki feri, ağzımdaki tadı, dilimdeki kelimeleri alıyor, sen oradayken bu kalp bana fazla,
bu kalp bana büyük,
bu kalp bana ağır,
al bu benim kalbim,
sen uzaktayken, yanımda değilken yani, karanlıkta kalıyorum bunun yüzünden, sen olmayınca bu kalp, kalp değil yara oluyor bana, insanın kalbinde yara olmaz mı,
olur elbette ama bu öyle değil,
kalpte yara değil, kalbim yaranın kendisi oluyor, al bak bu kalbim senin olsun,"
dedi ve kendi elleriyle kalbini Berna'ya uzattı.
Çaresiz kaldı ve öldü.
Bu kadar.
Çaresizlikten ölünce insan, hiçbir
kan tahlilinde, hiçbir röntgende bir şey çıkmaz. Çaresi tükendi öldü demek yerine, vadesi geldi öldü denir, sonra da geçip gider.
Üç senedir böyle. Çok ağlıyor, çünkü çok istiyor. İsteyenler ağlarlar. Gönlünden geçirenler, hayalini kuranlar, uykusu kaçanlar,
aşkından yananlar, derdinden kıvrananlar, yarasından nefesi
kesilenler ağlar. Bunca hale düşüp de güç yetiremeyenler ağlarlar.