İlyas Aslandağ
@Tokyo21
me ji hêviyê hez dikir lê mirin evîndarê me bû
Bedenler ölür, fikirler asla
Edebiyat öğretmeni
Bülent Ecevit Üniversitesi
Viranşehir
Viranşehir, 10 Nisan 1998
636 okur puanıEkim 2022 tarihinde katıldı
Reklam
GÜNEŞİ SÖNDÜRMEYİN
Herkese Selamlarrr.
Bugün sizlere kalemini severek okuduğum yazardan yepyeni bir kitap ile geldim.
Kadın cinayetleri ne kadar derin derin bir konu ne de derin yaramız değil mi ?
Yazarımız bu konuya öylesine güzel parmak basmış ki ? Okurken onu bu satırlarda anlayacaksınız.
Mısra annesini kaybettikten sonra babası tekrar bir evlilik yapar.
O ise evden uzak bir yaşam kurmak için var gücü ile okur hatta yatılı okulları seçer.
Sonunda öğretmen olur.
Ama atama ne yazık ki olmaz babasına özel de çalışmak ve Ankara'ya gitmek istediğini söyler.
Bunun için ise babasının bir şartı vardır 2 ay içerisine iş bulmaz ise eve geri dönecektir.
Seher üç kız kardeşin en küçüğüdür.
Ailesinin pek isteksiz olmasına karşı çok sevdiği Ekrem ile evlenir ve bir de oğulları olur.
O tanıdığı kibar adam değişmiş şiddet göstermeye başlamıştır.
Seher boşanmak için ailesinden yardım ister.
Bir parça yardım etseler de ah o annesi ahhh ne kızdım ona kadın dediğin katlanacak demez mi ?
Seher çok çabaladı çok uğraştı ama öyle bir son yaşadı ki.
Kenan o bütün kadınlara düşman bir adam varsa yoksa annesi vardır.
Bir güvenlik şirketinde çalışmaktadır.
Onun amacı ise intikam almaktır.
Kızdığı, yara aldığı nokta ise bambaşkadır.
Onu okuyunca bulacaksınız.
Mısra Ankara da yeni bir hayata başlarken yolu duyduğu seslere kayıtsız kalmaması ile değişir.
Ama öğrendikten sonra da neden yardım ettim demeden kendini alı koyamaz.
Hayalleri öğretmen olmakken Kenan ve onun yaptığı iş ve gittiği yola dahil olur.
O artık hedefi başka olan bir kadın olur ve bu arada o kadar olaylı karışıklık içinde aşkı da bulup yaşar.
İlyas Aslandağ
Emeğinize sağlık hocam:)
Bu kitabı canım kızımın önerisi ile okudum. İyi ki de bana bu kitabı okumam için vermiş; Son dönemlerde okuduğum en dokunaklı kitaplardan biriydi diyebilirim. Sadece konusu ile değil, kurgusu sayesinde de okurken beni şaşırtma potansiyeli yüksek olan bir kitap oldu. Uzun zamandan sonra ilk defa bir kitaba 10 üstünden 10 veriyorum.
Romana başladığınız an sizi hemen içine çekiveriyor elinizden bırakmak istemiyorsunuz. Her sayfasında heyecan dozu azalmadan devam ediyor.
Bir zamanlar "Vantage Point" adında bir film vardı "Bakış Açısı" olarak Türkçe'ye çevrilmişti. Okurken sanki o filmdeki havayı sezdim biraz. Filmi izleyenler ne demek istediğimi anlamıştır. İzlemeyenler için ise öneri yapmış olayım bence mutlaka izleyin şahane bir filmdir.
Kitabın kurgusunda bu filmdekine benzer bir hava mevcut. Bazı bölümleri farklı farklı insanların açısından görebiliyoruz. Bu da romanı sadece bir aksiyon romanı olmaktan çıkartıp aslında daha çok bir "insan" romanı haline getiriyor.
Birbirlerinden tamamen farklı hayatların içinde var olmaya çalışan sekiz kişiyi bir araya getiriyor yazarımız. Olay aslında trajik bir olay olmasına rağmen bu insanların aslında her birinin kendi içindeki yarı kırık dökük hayatlarına dokunmak romanı bambaşka bir seviyeye taşımış. Yazarın bu birleştiriciliğine bayıldım. Her bir karakteri tek tek çok sevdirip, empati kurdurabilmiş okuyucu ile. Bence bu çok büyük bir yazarlık başarısı.
Ayrıca şunu da söylemek isterim. Kitabın en başından yaklaşık 300. sayfasına kadar ana karakter ile ilgili düşündüğüm bir yargının aslında tam tersi şeklinde ortaya çıkmasına inanılmaz şaşırdım. Yazarın son sayfalara kadar bu gizemi ustaca koruyabilmiş olması gerçekten inanılmaz.
Kısacası çok ama çok beğendim bu kitabı.
Belki sadece bir soygun hikayesi, belki sadece
İlyas Aslandağ
Emeğinize sağlık hocam:)
8/10
2025 6. kitabı
King the Land dizisinin promosu için hazırlanmış bir manhwa kendisi. Bunu bilmeden başlayınca kitabın ortasında afallıyorsunuz. Diziyi henüz izlemediğim halde bunu bilerek başladım ama ben de kitabın ortasında "Ne oluyor ya?" durumuna düştüm.
Öncelikle çizimler çok ama çok tatlıydı. Çizer henüz kendisini tanıtma aşamasında olduğu için risk almaktan kaçınıp zaten dizisi çıkacak iki karakterin çocukluk geçmişlerini çizgilere dökmek istemiş. Bilirsiniz Kore dizilerinde çocukluktan tanışmak da klasikleşmiş bir durumdur. Çizer (Spoon) aslında daha önceden de tanınan biriymiş ama ben ilk kez bu romanda kendisiyle tanışmış oldum ve gerçekten yeteneğine bayıldım. Çizgileri çok güçlü ve inanılmaz başarılı. Karakterlerin çocukluklarını o kadar özenli çizmiş ki kısacık romanı uzun uzun inceledim. Detaylara hayran kaldım. Şimdi yeniden açsam yine hayranlıkla incelerim. Umarım bu yeteneğinin kıymetini bilip kendisi de bir manhwa hazırlayarak değerlendirir.
Kitabın çocukluk kısmına tüm yıldızlarımı vermek isterdim. Çok samimi, iç ısıtan harika bir hikayeleri vardı. Fakat sonraki yetişkinlik dönemleri için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Aralarında kurulmuş bağı göremedik çünkü o samimiyete, birbirlerini tanımalarına yer verilmemiş. Hatta denk geldikleri sahneler bile çok az. Çizimler yine güzeldi ama okur hiçbir açıklama almadan bir anda çocukluktan yetişkinliğe atlatıldı. Bunun sebebi de çocukluk ve yetişkinliğin arasındaki o anlamsız boşluğu dizinin kapatmasıymış. Ama bildiğim kadarıyla dizide olan bazı yerlere de burada yer verilmiş. Tabi dizide olmayan kısımlara da yer verilmiş ama dediğim gibi bir tuhaflık söz konusu. Çizer arayı diziyi çizerek doldurabilirmiş bence ama sanırım ya kendisi istemedi ya da yapımcılar bu kadarını uygun gördü.
Puan kırma sebebim sadece bu konu.
İlyas Aslandağ
Emeğinize sağlık hocam:)