Düşüncelerin kendisi bir güç oluşturmaz. Bilinçteki tek şey onlar olsaydı bir güç olabilirlerdi ancak sık sık duygusal durumlarla ihtilafa düştükleri için onlara karşı savaşırken kendilerinde eksik olan gücü duygulardan ödünç almak zorunda kalırlar.
Zaman, istediğimiz şeyi başarmamıza yardım edecektir. Alışkanlıkları oluşturan ve bize güç ve enerji veren zamanıdır. Asla ümitsizliğe düşmeyen insanın gücünden daha muhteşem bir şey olamaz. Alp'lerde üç yüz fit derinliğinde olan devasa granit geçitler var. Bu muhteşem geçitleri sayısız yaz boyunca oluşturan şey, hiç durmadan akan kumla yüklü nehirlerdir; sürekli yinelenen en ufacık eylemler bile en sonunda amaçlarına ulaşmayı başarır. Doğa gibi bizim elimizde yüzyıllar yok ama granitta geçitler de açmak zorunda değiliz. Tek sorun, kötü alışkanlıklarımızı nasıl iyi alışkanlıklara dönüştüreceğimizdir. Amacımız onların tamamen kökünü kurutma ümidi olmasa da cinsel duygularımızı ve tembelliğimizi makul sınırlar içinde tutabilmektir
Kişisel yükselişimiz bir sabır işi olmalıdır. Neden mi? İnsanlar emekli olup taşraya çekilmek için özgür olmak adına zor bir meslekte 30 yıl çalışıyorlar. Peki, insanın kendine hükmetmesi gibi yüce ve asil bir işe bu kadar zaman adamasını çok mu görmeliyiz?