Hızır'ın olacaksın kendi kendinin. Kendi Hızır'ının eline tutuşturulan bir meşale yapacaksın onu. Bir mumsa, ondan güneşini çıkaracaksın. Medeniyet rönesansını yapacaksın ondan.
Bilinçli zihin, beyin etkinliklerinin merkezinde değildir; aksine kıyıda köşede, etkinliğin ancak fısıltılarını duyabileceği kadar uzak bir konuma yerleşmiş durumdadır.
Ölülerin Dedikleri
O'nu bir deli gibi sevmiştim. İnsan niçin sever? Dünyada tek bir varlık tanımak, kafa mızda tek bir düşünce, kalbimizde tek bir is tek, dudaklarımızda tek bir isim yaşatmak. Garip bir şeydir bu; öyle bir isim ki, kaynak larından fışkıran su zerreleri gibi, ruhumu zun derinliğinden dudaklarımıza kadar yük selir; bu ismi her yerde, her an bir dua gibi yavaş sesle fisıldar ve tekrarlarız.