Bayrağı için savaşan insanda korku olmazdı. Bunu bilmeyenin bayrağı da vatanı da olmazdı. Korkusuzca savaşıp yıllar yılı atalarının kanıyla sulamadığın toprak ise senin vatanın asla olamazdı.
İyi bir kitap da kendi içinde bir sihir sayılırdı. Peşimizdekilerin eline düşme korkusu olmadan, güven içerisinde kendimi kaptırabileceğim türden bir sihir. Gerçeklerden kaçmayı seviyordum, özellikle de canımın sıkkın olduğu zamanlarda. Hikayeler, insana her şeyin mümkün olduğu hissini veriyordu.
Her gün aynı kâbusu görüyorum sanki. Bağırmak, savaşmak, yumruklarımı savurmak üzere ağzımı açıyorum, ses tellerim kesilmiş, kollarım külçe gibi, çimentoya batmış gibi yere çekiliyor, çığlık atıyorum ama kimse beni duymuyor, kimse yanıma gelmiyor, burada kalakaldım. Ve bu beni öldürüyor.
Sayfa 252 - Juliette'in Akıl Hastanesindeki Günlüklerinden Bir Alıntı·Kitabı okudu