Durmaz bu dünyanın dönmesi. Âşıkların âhı var. Bu dünya da aşk var. Aşkın özü sitem, sitem kaldırmaz divaneler ; aşkın özü ateş, alev tanımaz pervaneler var .
Sağ yanından eksilen bir hilal gibi üç karanlık geceye varıp da dördüncü gece karanlıktan çıkamayınca. İncecik bir hilal gibi yeniden sol yanından artmaya başlayamayınca mı ? Yoksa şehadet eden parmağını ışığa çevirip de gördüğünü gösterebileceğin kimsenin kalmadığını fark ettiğinde de mi oldu bu?