Kadın eskiden
ışıkta bir kör gibi yürürdü, oysa şimdi karanlıkta gözü açık yürüyor. Eskiden cehaleti içinde
güzeldi, yalnızlığında erdemli ve güçsüzlüğünde
güçlüydü. Bugün becerileriyle çirkin, bilgisiyle
yüzeysel ve kalpsiz. Bir kadında güzellikle bilginin, beceriyle erdemin, bedensel güçsüzlükle
ruhsal gücün birleştiği günü görebilecek miyiz?
"Evet, her şey çürüyor, demek biz de çürüyeceğiz",diye düşündü .Demek ki çürüyecek, o da çürüyecek.Böyle hiçbir mutluluk gelmeden , daha henüz beklerken , hele de hayatının nasıl boş geçmiş olduğunu anladıktan sonra , artık bir şey de yapmak mümkün olmadığını görerek böyle çürümek, bitmek , ona pek insafsızca , pek acı geliyordu.