1- İlim seni korur, malı sen koruyacaksın.
2- İlim sahibinin dostu çok olur, mal sahibinin düşmanı.
3 İlim peygamberlerden miras, mal firavunlardan.
4- İlim dağıtılmakla artar, mal dağıtılmakla azalır.
5- İlim durdukça bozulmaz, mal durmakla bozulur, değer kaybeder.
6- mal sahibine de fakir olana da desen ki malın var sinirlenir, üzülür, bozulur. Eğer zenginse "gözü mü var bunun?" diye; fakirse, "Dalga mı geçiyor?"diye bozulur. ama muhatap ilim sahibiyse de cahilse de desen ki ilmin var; hoşuna gider. Eğer âlimse kıymeti takdir edilmiştir, cahilse adam yerine konmuştur. her durumda memnun olur.
Yalnızca Mal Mülk, söz değil; hâl de miras kalıyor. ... adam Meydan Laraousse'u ezbere biliyormuş, bana hava atıyor. iki buçuk liralık flash bellekle hallediyorum ben o işi. ne yani! Ama hâl... Sen bana hâlden haber ver.
Ümidi olan ağlar, ümidi kesilmemiş insan ağlar. Bizde gözyaşı rahmet; nisan yağmuru müjde ve neşe; gözlerin ağlaması da ruhun gülmesidir. Modern çağda bu kavramı da kaybettik; ağlamayı da olumsuzladık, negatif kodladık; ağlamamak lazım, ağlamak zayıflıktır gibi çok berbat bir anlayış bu. olur mu hiç! Ağlamayan gülemez ki zaten. gülmek ağlamanın ta kendisidir, madalyonun biri bir yüzü, biri bir yüzüdür.