Affetmek, geometriden bile daha katıksız bir mutluluk verir. Ben o zamanlar bunu, yaşamın doğal sürecinin ufak bir parçası olarak görmüştüm. Affetmek, iyileşmeye doğru atılan olumlu bir adımdır; bir ışık patlamasıdır. Estetik zevk kadar gerçektir ve kesindir; zayıf ya da narin değil saydam, parlak ve güçlüdür.
Ben onların bir toplamıyım. Nereye gidersem gideyim bu anıların yükünü yanımda götürüyorum. İnsanoğlu sadece bir vücut ve anlık tepkilerden ibaret bir yaratık değildir. Çeşitli hatıraların ve duyguların, fosillerin ve mercanların inanılmaz bir karışımıdır.
Bu kitabı belli bir süre sonra kesinlikle tekrar okuyacağım. Ve tavsiyem kitaba ara vermeden tek seferde okuyun. "Romanında bir kadını koyun gibi boğazlatan bir yazarın bir hayvandan bile kan akıtılmasına bakamadığını bilmek, önemli değil midir?"