Tuğçe Ecem Balasar
@Tugceecem
Öyle büyük umutlarım olmadı benim, büyük düşlerim, özlemlerim, büyük beklentilerim olmadı. Koşullarım beni oluşturdu ben acılarımı buldum...
Muhasebeci
Muğla
12 Temmuz
243 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Uzun zamandır inceleme yazamıyor, hatta yoğunluktan kitap dahi okuyamıyordum. Ama öyle güzel geldi ki kitap, uzun zamandır birşeyler eksikmiş de tamamlamışım gibi. Kitabı bitirince üzüldüm biraz ama olsun yazarımızın diğer kitaplarından devam ederim diye düşünüyorum.
Kısa bir yeşilçam aşkları tadında bir kitap, güvenilir, masumca, içten.. Araya şiirler serpiştirilince kitaba doyuyorsunuz.
Ama insan mutsuz sonları sevmiyor. herkes kavuşsun, ersinler muradına istiyor..
Üzücü bir son yürek burkuyor gerçekten bu kadar masum saf bir sevginin sonu güzel bitmeliydi..
(bu arada kitabı resmen zorla okutturan sayın 
Tubalasar , sizlere ayrıca teşekkürlerimi sunuyor her zamanki gibi nasıl kitaplardan hoşlandığımı bilip böyle kitapları okumama öncülük ediyorsun :))
Reklam
"Kızım sana bırakacağım en büyük mirasım yaşadıklarımdır. Başını hiçbir zaman eğmeyeceksin."
-Abdullah ÇATLI
Kitabı siyasi açıdan değil bir kızın babasına olan duygularıyla okudum. Zor
Hayatı ne kadar basite indirdiğimi, duyguları önemsediğimi anlıyorum ama sadece kendi duygularımı...
Stefan Zweig'in okuduğum ikinci kitabı ama devamı geleceğini düşünüyorum psikolojik olarak beni etkileyen, duygularımı harekete geçiren ve fazlasıyla düşündüren bir kitap. Kitapları zaten bu yüzden okumuyor muyuz, daha fazla düşünmek, empati kurabilmek ve kendi karakterimizi tanımlayabilmek için?
Stefan Zweig'in kitaplarını okudukça hepsini alenen istemeseniz bile yapıyorsunuz. Çok fazla düşünüyor, duygularınıza önem veriyorsunuz, empati kurabiliyor ve kendinizi Zweig sayesinde tanımlıyorsunuz.
Size bu incelemem de kitaptan daha çok Cemil Meriç'in hayatına dair bir şeyler paylaşmak istiyorum. Aslında kitapta kendisini o kadar güzel telaffuz ediyor ki ben ne kadar yazsam eksik kalır.
Duygularını, düşüncelerini, yaşamı boyunca yapmak istediklerini, maalesef yapamadıklarını o kadar keskin ve açık sözlülükle anlatıyor ki insan kendini bu kadar açık bir şekilde eleştirmesine hayret ediyor. Bazen kendine kızıyor, yer yer gururlanıyor ama hiç bir zaman yazmaktan çekinmiyor. Çok okuyor , kitaplar almak için çok şeyden feragat ederek, vazgeçilemeyenden vazgeçip kitaplara sığınıyor. Benim mirasım kitaplarımdır diyor.
1955 yılında gözlerinde ki miyopinin artması sonucu görmez oluyor. Ama Meriç kendini yalnız hissetse de yazmaya başlıyor "jurnal" bu sayede ortaya çıkıyor. Kendi düşüncelerini insanlığa yaymak, öldükten sonra bu satırlarla yaşamak için tanıklar, okuyucular aramaktadır Meriç. Bir yandan kendini tanıtırken, diğer yandan düşüncelerini fikirlerini o yıllarada ki Türkiye yi, dil'in önemini kendi gözünden anlatıyor. Edebiyatın, yazının kuvvetine hep inanıyor. Kitapta bazı yerlerde çok duygulandım hayatında yalnızlığı içten ve en derin yaşayan ve bunu en açık sözle anlatmayı çok iyi başarmış, okuyucuya hissettiriyor bunu. Cemil Meriç i merak ederseniz "jurnal"sizi çok iyi aydınlatacaktır. Cemil Meriç müthiş irade okuma ve yazma arzusu içinde olan güzel adamlardan.
Reklam
Reklam