"Affedersiniz ama Mösyö Poirot, ben sizi hiç anlayamıyorum."
Poirot, "Ben de kendimi anlayamıyorum," dedi. "Hiçbir şeyi anlayamıyorum. Ve bu da beni endişelendiriyor."
Bilmez miyim gönül kendine yükken
Başkalarını sevmenin acısını
Bir bağış gibi yaşardım güzelliğini
Bozkırı bilmeseydim
Sana bir cümle kurdum çocukluktan
Kitaplar dolusu suç buldun bana
Ben, şu geceyi harfleyen
Sen, gündüzü başkalarından okuyan