Zira o Tuna, uzun seneler Türk'ün hasretini çektikten sonra koynuna kefensiz aldığı şehitlere: "Ben sizin aşıkınızım. Yanımdan kopuk gitmeyin. Beni de yad ellere bırakmayın," derecesini gürül gürül akıp, başını taştan taşa vurdu halde, imparatorluğun dört köşesinden şehit olma aşkı ile koşup gelmiş cihan pehlivanları, son defa olarak Tuna kıyılarının billur sularında duraklamışlardır.
Akıncıların, isim dahi vermeye lüzum görmeden Kızılelma uğruna kös vurduğu, borular çaldığı silah şakırtılarına karışan sesler arasındaki yiğitliklerinin temeli işte bu, devlet ve padişah uğruna gösterdikleri kahramanlıklardır ki sen istersen buna gazâ şevki de, istersen Kızılelma de...