Tunç Yazıcı
@Tunncs
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Bir "Yol" HikayesiAnı
Ertesi gün izin çıkmıştı. Silahları, her şeyleri tam takım, iki cemse dolusu asker vermişlerdi yanımıza. Ama askerleri filme almak yasaktı. Biz de bunun için söz vermiştik. Hemen çekime başladık. Cemseleri, askerleri şehrin ortasına yaydık. Kameranın önünde ben duruyordum, ama kamera hep askerleri çekiyordu. Onların halkla konuşmalarını; itişmeleri, kakışmaları, her şeyi çekmiştik. Olup biteni anlamadılar. Daha sonraki günlerde işi iyice abartıp askere diyaloglar vermeye, otobüsleri durdurtup arama tarama yaptırmaya başlamıştık. Urfa'da bir manga askere, köy baskını ve sonrasında olanları oynattık, harika sahneler oldu.
Burası SelimiyeAnı
Gene yalnız kalmıştım. Hiçbir yeri görmeyen hücremde gene bir başınaydım. Farelerimi doyurdum. İsmail susmuştu. Ceketimi üstüme alıp camın altına yine sümüklüböcek gibi kıvrıldım. Ceket, kafama kadar çekiliydi, bir tek ağzım dışarda kalmıştı. Hava almaya çalışıyordum, ama kötü kokular, pis hava doluşuyordu burnuma. Gözlerimi yumdum. Ne kadar da yorgundum. Uyumak istiyordum, ama başaramıyordum. Gözümün önüne Bingöl'de Yol filmini çekerken kar üzerinde uyuyuşum gelmişti. Nasıl da güzel uyumuştum orada. Filmde oğlumu oynayan çocuğun kepeneğini almıştım, yere serip üzerine kıvrılmıştım. Bir tek ağzımı açıkta bırakmıştım. Buz gibi, tertemiz hava ciğerlerime dolmuştu. Kendimden geçmiştim...
Burası SelimiyeAnı
Kapının başında elinde copuyla bir er duruyordu. İlk girenin ellerini açtırdı, başladı vurmaya. İki, üç, dört... ellerine copu yiyen öbür yana geçiyordu. İlkokulda öğretmenden yediğim dayaklara benziyordu. Bazıları tam cop inecekken ellerini çekiyor, cop boşa gidiyordu. Eh, bu da askeri sinirlendiriyordu tabii, bir dahaki sefere daha şiddetlisi geliyordu. Birisi tam cop ineceği sırada elini yana çevirip copun hızını kesti. Birisi, "Ne vuruyorsun asker abi, Birinci Şube'de zaten anamız ağladı," dedi. Başka bir asker yanıtladı onu: "Bu hoş geldin dayağıdır, hoş geldin dayağı," dedi ve güldü.
Burası Birinci ŞubeAnı
Bir süre daha sabrettim, sonra hücreye işedim. Belli olmasın diye kuru bölümü ıslatmamaya dikkat ettim. Çişimin kokusundan rahatsız olurum sanıyordum, ama fark etmedim bile. İçerideki sidik kokusu zaten her şeyi bastırıyordu. Rahatlamıştım. Meğer çiş yapabilmek ne güzelmiş, ne bulunmaz nimetmiş...
Reklam