Asi papaz Luther, "95 Tez" de, konforlu ayinlerin karşısına daha çıplak bir iman anlayışını çıkarır; Luther, imanın tütsü koklayıp heykel ve resimlere dua etmekle oluşamayacağını savunur. Luther'i farklı kılan, ikonalara tapınmayı reddeden bireyin, iman sorunsalıyla, bir cemaatin üyesi olarak değil, tek başına ve yardım almaksızın yüzleşmesi gerektiğini savunmasıdır. Luther, bireyi esas alan bir teoloji savunur.