Depresyon denmiş ama depresyon yok ortada. "Bana ne!" deyip depresyon üzerinden terapisini yapmak mı? Yoksa insanları doğru bilgilendirip uyandırmak mı? Birincisi kolay, diğeri sıkıntılı. Çatışmayı hatta dışlanmayı göze almayı gerektiriyor... Riske girmeye, millet topluca yemeğe giderken bir köşede tek başına kalmaya hatta daha ileri boyutlu (şikayet, iftira,vb.) sorunlar yaşamaya değer mi? "Değer!" dedim ve ben bunları göze aldım. Haliyle başladım millete yaşanılan psikolojinin hastalık olmadığını anlatmaya.