Müşkülpesent

Müşkülpesent
I rest my case.
Bir insanı ezmek, bitirmek istiyorsanız, ona en korkunç cezayı vermek gerekir; bu öyle bir ceza ki, en korkunç bir caniyi bile korkudan titretsin, kendisine verilen cezayı duyar duymaz cani bile ürksün; bunun için ona verilecek zorunlu çalışmanın tam anlamıyla, gereksiz, manasız olmasını sağlamak yeterlidir. Günümüzdeki kürek cezası çalışması mahkumlar için ilginç olmaktan çok uzak olsa bile, iş olarak mantıklı bir yanı var: mahkum tuğla pişirir, toprağı işler, sıva yapar, duvar örer. Bu işlerde bir amaç, bir anlam vardır. Mahkum kendini işine bile verir, onu diğerlerinden daha iyi, daha çabuk yapmaya çalışır, ustalığını göstermek ister. Ama kendisine sözgelimi, bir kovadaki suyu öteki kovaya boşaltmak, sonra o suyu tekrar boşaltmak, bunu durmadan tekrarlamak, nsa su dövmek, bir toprak yığınınıbir yerden bir yere, sonra eski yerine durmadan taşımak gibi işler verirseniz, sanıyorum birkaç gün sonra mahkum kendini asar. Ya da sırf bu aşağılanmadan, utançtan, ıstıraptan kurtulabilmek için ölümü yeğleyerek olmadık suçlar işler. Kuşkusuz, bu tür bir ceza işkenceye, öç almaya dönüşürdü ve son derece anlamsız olurdu, çünkü mantıklı bir sonuç vermezdi. Ama her zorunlu çalışmanın içinde bir ölçüde bu çeşit bir işkence, anlamsızlık, küçük düşme ve utanç olduğu için, kürek cezası da insana her çeşit özgür çalışmaya oranla çok daha büyük acı verir.
Reklam
- Gününü değerlendirmeye bakacaksın. Günün nasıl değerlenir, bak anlatayım: Şimdi ömrünü bitmiş say, ömrün bitmiş de sen yalvarmış, yakarmışsın, sana gözyaşların için cabadan bir gün daha vermişler. İşte şu anda da o bir tek son günün içinde bulunuyorsun. İşte o son günde ne yapacaksan, her gün onu yapacaksın. - O zaman bu bahçede gezinmem ki, der çocuk. - Ne yaparsın ya? - Ağlarım.
Olgunlaşmamış insanın özelliği, bir dava uğruna soylu bir biçimde ölmek istemesidir, olgun insanın özelliği ise bir dava uğruna gösterişsiz bir biçimde yaşamak istemesidir.
Sayfa 176 - YKY·Kitabı okudu
"Susarız; zîra çok defâ düşüncemizin âfet kesilmiş dehşetine denk olan ifâde, söz değil sükûttur. Zaten hangi kelâm, hangi sırrın düğümünü çözmüştür?" | Samiha Ayverdi |
Doğmuş çocuğu beslemek için sarfedilecek paranın ana rahmindeki çocuğun doğmaması için sarfedildiği bir dünyada bir bozukluk, bir terslik var demektir.
Din
Reklam