Gülsüm
@Ugulsumm
Ankara Üniversitesi
Ankara
147 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Türk Edebiyatı’nın ilk edebi romanı olan İntibah; uyanış manasına gelmektedir. Kitabın asıl isminin “Son Pişmanlık” olduğunu fakat dönemin şartlarından dolayı sansürlenerek şimdi ki ismini aldığını öğrendim.
Yazar bu eserini, aslolan ismiyle bakacak olursak ; “son pişmanlığı” gerek Ali Bey karakteriyle gerek yaşanılan olay sonucu okuyucuda bırakmış olduğu etkiyle gayet başarılı bir şekilde ele almıştır. Karakter olarak Ali Bey, annesi Fatma Hanım, Mahpeyker ve Dîlaşup çerçevesinde ele alınan konu gayet sade ve sürükleyici olarak okuyucuya sunulmuştur.
Bu eserde beni yoran tek şey; yarım paragraf uzunluğundaki cümleler oldu. Onun haricinde son derece heyecanlı ve keyifle okuduğumu söyleyebilirim. Namık Kemal’in bir diğer romanı olan Cezmi’yi de kesinlikle okuyacağım. Keyifli okumalar.
Kitap 61 mektuptan oluşuyor. 61 rakamının da bir anlamı var elbette. Kitabın ilk sayfasında "unutulan mektubun kefaretidir" cümlesiyle karşılaşıyorsunuz. Son mektupta ise kefaretin tamamlandığından bahsediyor yazar. Buradan da anlaşılıyor ki yazar "oruç kefareti"ni eserine uyarlayarak mektup sayısını bu şekilde belirlemiş. Gerçekten bu eserin, ince bir düşünceyle kaleme alındığını söyleyebiliriz. Böyle ince düşünceyle kitabının temelini oluşturan yazar, mektuplarında da inceliğini okuyucuya fevkalede sunuyor. Mektuplarında sık sık samimiyetin izlerine rastlıyorsunuz. "Herhangi biri"ne değil "bana" yazılmış diyorsunuz; birçok satırda kendinizi buluyorsunuz. Özellikle mektuplarda yazarın; aralara serpmiş olduğu hikayelerin, ünlü yazar ve düşünürlerin şiirlerinin, sözlerinin; esere ayrı bir tat kattığını söylemek mümkün.
Okunmasını tavsiye ediyorum. Mutlaka yazarın diğer eserlerini de okuyacağım. Güzel gönlüne sağlık.
Bir yazarın, savaş muhabiri olan karısı bir anda ortadan kaybolur. Yazar karısını bulma arayışına girmişken kendi içine dönerek bir iç yolculuk gerçekleştirir. Karısının amacı da zaten budur. Yazar bu iç yolculuğu sayesinde geçmişine dönerek yaptığı hataları, yanlışları farkeder. Amacına ulaşan karısı kendisini beklemektedir. Kitabın sonunda ise yazar karısını bularak iç yolculuğunu tamamlamış ve karısıyla yeni bir yola girmiş olur.
Paulo Coelho'nun okuduğum dördüncü kitabı. Yazarın; Simyacı ve Piedra Irmağı Kıyısında kitaplarından sonra beklentimi yüksek tutarak önce Portobello Cadısı'nı ardından da Zahir'i okudum. Açıkcası yüksek tuttuğum beklentimin karşılığını bulduğumu söyleyemem bu iki kitabında da. İki kitabı birlikte alıyorum çünkü yazar iki romanında da aynı olay üzerine kurgu yapmış; bir içsel yolculuk.
Kitabı bitirmek için baya çaba sarf ettiğimi söyleyebilirim. Başlarda duyduğum heyecanı sayfaları çevirdikçe kaybettim ve bir sonuca bağlanmasını isteyerek okudum.
Büyük alim İmam Gazâli'nin, hakikati arayış yolculuğunu anlattığı eser. Bu yolculukta kendini kaybediyor ve bir çıkmaza düşüyor. Birçok şüphenin içinde boğulurken kendisinin bu durumdan Allah'ın gönlüne akıtmış olduğu bir nur sayesinde kurtulduğunu söylüyor. Arzulamış olduğu hakikat bilgisine ulaşabilmek adına bir takım çalışmalarda bulunup, her fırkanın inanç esaslarını incelediğini, her grubun mezhebine ait incelikleri ortaya çıkarmaya çalıştığını ifade ediyor. Bütün çalışmaları sonucunda da taklit çukurundan kurtulup her şeyi sorgulayarak hakikate nasıl ve hangi süreçler sonucunda ulaştığını anlatıyor.
