“Birini mi arıyorsun,” dedi. Aramızda bir yumrukluk mesafe vardı, bunu söylediğinde ve nefesinin de peynir koktuğunu anlayabiliyordum.
“Evet, ama birazdan bulacağım sanırım. Teşekkür ederim, iyi günler,” dedim.
Kibarca “Siktir git” demekti bu.
“Elindeki adres kâğıdı mı? Ver bakayım,” dedi 'kibar siktir git'mi duymamış gibi.
“Buyrun. Siz bu sokağın adresçisi misiniz?”
Bundan sonra heç vaxt səfillərin boş-boş gəzən avaralar olduğunu düşünməyəcəyəm, hansısa dilənçiyə bir peni verdiyim üçün mənə təşəkkür etməsini gözləməyəcəyəm, işsiz adamın tənbəlləşməsinə təəccüblənməyəcəyəm, Qurtuluş Ordusuna heç vaxt pul verməyəcəyəm, paltarlarımı girov qoymayacağam, mənə uzadılan bütün əl elanlarını götürəcəyəm və böyük restoranlarda yediyim heç bir yeməkdən zövq almayacağam. Və bu hələ başlanğıcdır.
SON