Düşünmedi annem, düşünemedi, düşünemezdi de. Çünkü o zamanlar çocuk çoktu, ev eşyası yoktu.
Haliyle eşyalar daha kıymetliydi. Çocuklann haysiyeti, değeri yoktu.
Annem döşeği düşündüğü kadar beni düşünseydi kendime güvenim daha da artardı,
annem döşeği koruduğu kadar beni korusaydı kendimi daha çok önemserdim,
annem döşeği yıkayıp kuruttuğu kadar içimdeki olumsuzlukları yıkasaydı ben daha temiz, kendimle daha barışık bir insan olurdum.