Umud
@Umuddd
41 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Söyleyin bana, bir insanın sırf kendi çıkarlarını bilmemesi yüzünden kötülük yaptığını ilk söyleyen, ilk iddia eden kimdi?
-Çıkar! nedir çıkar? ya bazı durumlarda insanın çıkarı aslında hiç de yararına olmayan kötü bir şeyi istemekse?
-Rica ederim, uygarlık bizim neyimizi yumuşatmış?
-Peki nasıl olur da bütün o bilgeler insanların hep normal ve akılcı yararlar için uğraşmak zorunda olduğunu düşünürler?
-Kim bir matematik formülüne göre arzulamak ister?
-Arzuları, özgür iradesi, seçme gücü olmayan bir adam bir org vidasından başka nedir?
Neydi insan, ne uğruna yaşıyordu?
Gelgelelim hayatın manasını aramaya ve bir kaç anlam çıkarmaya.Hayat sadece insanın bir yoldan geçip ayak izi bırakmadan geçmesi olmamalı. Uğraş vermeli insan, üretmeli insan,önce insan olmasını becerip insan gibi sevmeli, gerçekleri tozpembe görmekten vazgeçmeli. Saygı duymasını bilmeli
Boynuna doladığı bütün önyargı zincirlerini bir çırpıda kırabilmeli.Küçümsemekten vazgeçmeli...
Çok şey öğrenmeli insan çok ama hayır olmuyor gün gide gide cahilliğin kuyusunu kazarken daha da canavarlaşıyor...
Ve sınırları aşmak, önyargıları, ufkun diğer yüzünü görmek. Her şeyin altında bir sebep aramamak, suyu akışına bırakıp yatağının çizilişine şahit olmak.
Biz insanlar kendimizi o kadar sınıflandırdık o kadar sınırlandırdık ki gerçek anlamda sadece önümüzü görmeye başladık, at gözlüğü takmışçasına dümdüz devam ettik umarsızca. Hata yapmaktan korktukça daha çok hata yaptık ve bu sefer o kadar arttı ki bu hatalar hiçbirinden ders çıkarmaya bile vaktimiz olmadı. Her şeyimizi kaybetmeye başladık, insani dürtülerimiz bile kaybolmak üzere. Evet insanız ama her birimizin kafasında şekillenen insan taslağına kimse uymuyor ve biz de uymuyoruz sadece kandırmaca ve kendimizi içine attığımız yanılsamalar ile geçiştiriyoruz. Bu gidişle iğne ile , kum tanelerini toplayarak kazdığımız kuyuya düşeceğiz ve avuç avuç toprak altında yok olup gideceğiz...
Brecht'i oldum olası sevmişimdir. Realist dili, korkusuz cümleleri ve o sade üslubuyla benim hayalimdeki edebiyat dünyasında her zaman yeri farklı olmuştur. Bana göre Brecht karanlık dünyamızda
Puan vermedi
Farkında olmak nedir?Çevreyi duymak, rüzgarı hissetmek, belleğe kaydolan her harfin tadını çıkarmak ve tadılan her hissin özünü ruhta aramak. Nedir bunlar ya da ne gibi örnekler arz etmektedirler.
Bizi biz yapan şeyler, bizi bizden ayıran şeylerin ne kadar farkındayız? Sahibi olmadığımız sorumluluklarla bu kadar yorulup bizi asıl önemli kılan ve hayatımızın gerçek gayesi olacak sorumluluklarımızın peşinden ne zaman koşacağız?
Cevap veriyorum hiçbir zaman. Çünkü üşengeçlik hastalığımız var, çünkü erteleme hastalığımız var, çünkü şunu da yapsam iyi olurdu deyip hiçbir şey yapmama hastalığımız var. Ve unutmadan söylemem gereken yapmayacağımız veya yapamayacağız şeylerin peşinden koşma hastalığımız var.
Hep bir şeyleri eleştirip dururuz yıkıcı bir biçimde lakin hiçbirimiz bir şeyi daha iyi kılmak ya da değiştirmek için uğraşmayız. Bırakın taşın altına elimizi sokmayı taşı yerinden bile oynatmayız. Dedim ya üşengeçlik hastalığımız var. Yorganlara sarılıp saatlerce telefonlardan diziler, programlar izleme hastalığı, yerinden kımıldamadan oyunlar oynama hastalığımız var.
Artık bunlara dur deme vakti gelmedi mi?
Bizi kendimize getirecek o tokadın vakti gelmedi mi? Peki uçuruma doğru sürüklenen sürüden ayrılma vaktimiz gelmedi mi?
Evet dostlar vakittir. Öğrenmenin vaktidir, basma kalıplardan çıkmanın vaktidir. Birbirimizi farklılıklarımızla sevmeyi öğrenmenin vaktidir. Kendimizi sürekli geliştirmenin ve eğitmenin vaktidir.
Ve o sınırsız bilgi denizine dalmanın vaktidir.
Kendimi aramaya çıktım, ama yolu kaybettim hangi sokakta olmam gerekiyor bilemiyorum. Ve artık kendimi aramanın yolunu da kaybettim. Hangi caddeye çıkmam gerekiyor bilemiyorum.
Bu minik paragraf
