Olabilecek en sapkın duygu ölüm duygusudur. Bir de sapkın ölüm takıntısı yüzünden uyuyamayan insanları düşünün! Kendime ilişkin, bu dünyaya ilişkin bilincimi bütünüyle yitirmeyi nasıl da isterdim!
Telefonumu kapatıp babamdan kalma yatağa uzandım ağır ağır. Ateşler içinde yanmama, soğuk soğuk terlememe, her tarafımı, özellikle de eklemlerimle sırtımı yoklayan ağrılara rağmen, babamın kokusunu içime çeke çeke upuzun bir uykuya daldım kanepede. Deliksiz. Upuzun. Ölür gibi. Babam gibi...