Hamit OKUŞ
@UmutluDizeler
Kaderciliği red eden özgürlüğü, irade sahibi olmayı ve umutlu olmayı savunan bir yazarın, bir rol modelin kitabı.
Konu bakımından oldukça zengin bir kitap; eğitim, siyaset, felsefe, sürgün... Bunun yanında dilinin biraz ağır olduğunu belirtmekte fayda var.
Arayış içinde olan insana pek kolay rastlamıyorum toplumumuzda. İnsanların çoğu bir başkasını nasıl değiştirebileceklerini sorar. Kendilerini nasıl değiştirebilecekleri konusunda bir arayışa girmezler. Arif öğretmen bir arayış içindeydi.
Bir ada düşünün içinde doğaya ait her güzellik var ve bunlara zarar vermeyen insanlar. Bu ada da herkes içinden geldiği kadar çalışır. Hiçbir otoritenin olmadığı ada da insanlar mutlu mesut yaşarlar taki darbeyle ülkenin başına gelmiş bir başkanın emekliliğini geçirmek için bu adaya gelmesine kadar. Sözde demokrasiye dayalı bir otorite kurar ve kendine düşmanlar yaratır. Bu düşmanlarla savaş içine girer ve adayı bir yok oluşa sürükler.
Livaneli romanda konuyu kendine has bir dille anlatmanın önemini işler aynı zamanda.
Yıllardır tutuklu bir padişah ve ona sadık bir köle.
Afrikadan koparılıp acı bir şekilde hadım edilip İstanbula getirlen ve harem ağası yapılan bu sadık köle ve efendisinin hikayesi.
Osmanlı hanedanındaki kirli ve karanlık olaylar gözler önüne serilirken aynı zamanda iktidar etrafında pervane gibi dönen insanların hallerini görüyorsunuz.
Livaneli sizi gelenek,mitoloji ve iktidar hırsının sarhoşluğunda gezdiriyor.
Geleneğe yasladığı diliyle livaneli sizi alıp götürüyor.
Surlarında şiir bayraklarının dalgalandığı şehirler.
İnsanların sevdiklerine hediye olarak şiir yazmaları için kağıt hamuru alıp defterler hazırladıkları zamanlar.
Yalnızca şairleri öldüren bir katil ve onu arayan bir polis.
Bilge şair bendag ve şiir filozufu moottah ile çıraklarının uzun yolculuğu boyunca yaşadıkları olaylar.
Ve sonunda adaletin yerini bulması
Murathan Mungan’nın şiirsel diline bırakın kendinizi:)
Ne tuhaf! İnsanoğlunun yaşamda en geç keşfettiği şey şimdiki zamandı. İnsan içinde yaşadığı ânı derinleştirmeyi zamanla, yani zamanı azaldıkça öğreniyordu.sf:9
