"İhtiyaç duyduğumuz şeyleri istememiz insanca bir davranıştır, yalnızca gerekli olanı değil, arzulanir bulduğumuz şeyleri istemek de insancadir. Hastalıklı olan, gerekli olan ile arzulanir olanı aynı şiddetle arzu etmek, kusursuzluk özlemi yüzünden, ekmeksiz kalmış gibi acı çekmektir. Romantizm hastalığı budur işte: sanki sahip olmanın bir yolu varmış gibi Ay'a göz dikmek."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak anlayabilseydik; eğer kıyaslamak, yaşamak'tan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir..."
"Felaketimizi başka biriyle taksim etmek saadettir, fakat annelerle değil, annelerle değil. Annelere anlatılan kederler taksim değil, zarb edilmiş olur: Çocuklarının felaketini iki kat şiddetle hisseden anneler, bu istiraplarini cocuklarina fazlasıyla iade ederler; böylece keder anadan çocuğa ve çocuktan anaya her intikal edişinde büyüdükçe büyür. "
"Kendimi bütün ruhumla unutmanin uykusuna bırakmak istiyordum. Unutmak mümkün olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gözlerim kapansaydi da azar azar uykunun ötesine, mutlak hiçliğe gomulebilseydim, varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya varsaydim, bir mürekkep damlasinda, bir musiki ahenginde ya da renkli bir işinda erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyürlerdi ki, hissedilemezin icinde silinir, yok olurlardı. O zaman dileğime kavuşurdum."