İnsan suyu bilmeyen balık gibiydi, bilmesi için sudan şıkması gerekiyordu.
Sayfa 158
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Çocukken öyleydi, büyüyünce fark ettim.
Çocukken babaların olmadığı evlerde anne-kızlar birlikte yatar sanıyordum.
Sayfa 155
İnsan, öleceğini bilen tek canlı olduğu gibi, yalnızlığının bilincinde olan tek varlıktı ve ömrü tıpkı ölümü inkâr etmeye çalışmak gibi yalnızlığını inkâr etmeye çalışmakla geçiyordu.
Sayfa 152
İnsan yalnızlığa yazgılı bir varlıktı.
Sayfa 152
Babasız büyüyen bir kız çocuğuydum, kahramanlarım kadınlardı.
Sayfa 150