Anıl İhsan USLU
@Usluanilihsan
Gökkuşağının dışladığı siyahtan yanayım. 9¾
Paylaşımlarım kalemimden dökülen ya da hoşuma giden betimlemeler ve olay örgüleri/alıntılardır(!)
Şu anda okuduğu kitap
Kayıp Bir Ruh
Bedenimiz ruhumuz olmadan bir et yığınından farksızdır. Ruhumu kaybettiğim ve nerede arayacağımı bildiğim halde elimden bir şey gelmediği zamanlarda tanıştım kitap ve yazarımız Gülseren Hanım ile.
Bana bu hikayeleri veren ne yazık ki benim hikayemi alıp koşarak uzaklaşmış idi. O dönemde gerçekten farklı insanların kederlerine yani yaşadığı hikayelere ortak olmak beni ciddi manada oyalamıştı. Bugün o güzel kadına teşekkür ediyorum. Önce beni hikayelere ortak edip daha sonra ruhumu bana geri getirdiği için.
Belki de hiç gitmemişti, kim bilir...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
23.06.2019İnsan ve Duygular
"Füsun'un fotoğrafını aşkla öptü ve ceketinin göğüs cebine dikkatle yerleştirdi. Sonra bana zaferle gülümsedi. "Herkes bilsin, çok mutlu bir hayat yaşadım." Beni etkileyen Kemal de kendimi bulmamdı sanırım. Kemal'in takıntılı bir aşkla sevdiği Füsun'un yarım bıraktığı 4 bin 213 adet sigara izmaritini, Merhamet apartmanındakileri ve daha nicesini utanarak biriktirdiği gibi benimde biriktirdiklerim, hatta utancımdan kendimden sakladıklarım vardı.
Ve onun yaptığı gibi ceketimin göğüs cebinde, kalbime en yakın yerde senin bir parçan. Kırmızıya boyalı yerlere ve sokaklara girmeyi kendine yasakladığı gibi, ben de seninle kısa zamanda yanlarından onları farketmeden geçip gittiğimiz cadde aralarını yasaklamıştım kendime. Kızıl gözyaşının tadı gibi; acı ve tebessüm. İkisini bir arada yaşıyordum. Olanları virane yapan ise çölde yanlız başıma o tek martı gibi uçmaya çalışmamdı. Bu sevdâ bir anda bitebilir mi? Gerçeklerin yalana dönüştüğü zaman çerçevesinde, sevgim en derin kanıttı. Ben hala tutkunum, hala yaralı... #Zifiri
Tuğba Yurt Ben Sevdalı Sen Sevdalı
Okuduğum en kıymetli romandır
Aşkı ve tutkuyu takıntılı biçimde yansıtır.
Fakat bunun yanlış olduğunu acımız dindiğinde anlarız. Kor olmuş duyguları temizlerken.
Nefes almayı öğrenirken yeniden.
Her şeye duyguyla yaklaşırken. Bir çiçeğe ya da bir solucana. Acı bir bibere. Çileğe belki de...
Öncelikle bu kitabın Sabahattin Ali'nin ilk romanın olduğunu belirtmemde fayda var. Kitabın giriş cümleleri ve betimlemeleri gayet sürükleyici idi. Fakat belli bir kısımdan sonra kendini tekrar etmeye başladı. Mantıksız ve saçma bulduğum yerler oldu. Kitabın sonu gibi. Ama hani böyle bir film izlersiniz filmin sonu hiç beklemediğiniz bir şekilde yarım kalır ya da başrol oyuncusu ölür ya onun gibi bittiği için büyük his çöküşlüğü hissettim. Fakat ne yazık ki kitabı beğendiğimi söyleyemeyeceğim. Bir insan duygularını hissedebildiği kadar yaşıyordur. Sevdiği kadının yanı başında ölmesine verdiği tepki ya da onun tasfirini uygun ve yeterli bulmadım. Dahası bu ilişkiyi de doğru bulmadım. Çocuk yaştan itibaren kardeşçe yan yana büyüyen kişilerin ensest ilişkileri bana son derece iğrenç geliyor açıkcası.
Küçük kesitli hikayelerden oluşan bu kitap tam olaydaki yaşama müdahil oluyorsunuz patt! Ve ardından tasvir çiziyorsunuz katil olmayan katil ama sonradan katil olmayıp da katil olan katil sizi bıçaklıyor. Ve her şeyi satıp sağlığa kavuşayım derken eski bir öğrencinizi görüyorsunuz bir barda. Ardından hamile bir kadın. Doğum esnasında eşi hastanede diğer hastaları bekliyor. Derken hopp kitap bitti. Bugünü geçirdim. Hop oturup hop kalktım. Hikayeyi anlamadan olay bitti :)
Kitaplığıma bir cümlesi sözü bana ait olan "Papatya" isimli bestemin ilk güftesi ile aynı olmasıyla girdi. İki saat içerisinde klasikler eşliğinde okudum. Düşlerin, karanlığın ve tabiki notaların eşliğinde. Merry-Go-Round of Life (From "Howl's Moving Castle")
İki saat içerisinde uzun zamandır olmadığım bir hâl aldım. Çocuk ben. Şımarık. Her şeye ağlayan ve ay dedeyi her gece seyretmeyi seven biri. ( Küçükken ay dedeyi Allah/Tanrı zannediyor idim.)
Ve yine kitaptan alıntı ile bitirmek isterim cümlelerimi.
Koyun çiçeği yedi mi?
Yemedi mi?
