Bilinçle kavradığımız ve yaptığımız şeylerin, bireysel gelişimimizle hiçbir ilgisi olmayan gizli kalmış duyusal izlenimlere kıyasla hayatımız üzerindeki etkisi ne kadar az.
Reklam
Herkese merhabalar, biraz gecikmeli de olsa Agatha christie - on küçük zenci romanı ile beraberiz.
Doğrusunu söylemek gerekirse klasik okuma takıntılı olduğum için kendisi okuduğum ilk polisiye roman olma niteliğini taşıyor. Kitabı biraz araştırdım ve bu türe hakim arkadaşlarım başlangıç için çok uygun olduğunu dile getirdiler. Test edildi onaylandı.
Kitap gerçekten de bir polisiye film izler gibi akıyor gidiyor. Klasik ya da ağır psikoloji ve felsefe okumaları yapan biri olarak söylüyorum ki çok lezzetli bir okuması var. Daha önce rastlamadığım bir deneyim. Daha önceleri belki zweig kitapları... O da akıcılık konusunda tabi. Yoksa tarzları elbette farklı. Polisiye okey ama burada aslan payı Agatha'ya. Harika bir zihin zeka dolu kurgular.
Kitabın konusuna gelecek olursak; geçmişte sakladıkları büyük sırları olan 10 kişinin bir adaya davet edilmesi ve orada başlarına gelenleri konu alıyor. Hatta biraz daha heyecanlanmanız için spoiler olmadan şunları söyleyelim(kapaktada yazıyor endişeye mahal yok) bu on kişi zamanla tek tek ölüyorlar ya da öldürülüyorlar. Bu süreçte o gizledikleri tiksinç sırları da itiraf yollarıyla bir bir dökülmeye başlıyor. Zamanla içine düştükleri korku, kaygı ve düşmanca tavırlar harikaydı. Güzel kurgu, heyecan ögeleri yoğun. On üzerimden sekiz bir kitaptı. Benim puanım kıttır biraz. Siz bana bakmayın.
Sanıyorum elimde birikmiş klasikleri okuduktan sonra polisiye serisine özellikle Agatha kitapları ile sağlam bir giriş yapacağım. Tavsiye edilir.
Reklam