Reklam
Ve uzun yıllar muryevo'daki yatak odamda asılı durdu, sonra da benimle oradan oraya gezdi. Sonunda da yıprandı, rengi soldu, eskidi ve kayboldu tıpkı anıların solduğu, kaybolduğu gibi...
stefan zweig'in muhteşem kısa öyküsü.
savaş döneminde bir erkeğin askerlik görevini yerini getirmesi gerekmekte ve aileye celp kağıdı geldiğinde olaylar başlıyor. savaşın ne kadar kötü bir şey olduğunun bilincinde olan bir erkek ve onun eşinin savaşa gidip gitmeme kararı verirken ki düşünceleri müthiş gerçeklikle konu edinmiş. erkeğin savaşın gereksizliğini düşünüp gitmek istememesi fakat bir bakıma da içindeki erkeklik ve onur mücadelesini tüm çıplaklığı ile okuyoruz. buna keza eşinin ferdinand(esas oğlan) 'ı gitmemesi için ikna çabaları, savaş hakkında söyledikleri çok güzeldi.
bunun yanında zweig'ın savaş karşıyı düşüncelerini de hesaba katarsak kitabın verdiği mesajlar çok yerinde ve makuldü. dünya vatandaşlığının faydaları ve toprak parçası için yapılan savaşların, verilen canların ne kadar gereksiz ve üzücü olduğu sık sık vurgulanıyor. kitapta her ne kadar bu dünya vatandaşı düşünceleri hakim olsa da görev bilinci yüzünden eşinin düşünceleri arasında sıkışıp kalıyor. bu kötü gidişata da son veremeyeceği bilincinde olan esas karakter zorlu bir psikolojik süreçten geçiyor. yine çok az sayfada çok fazla şey anlatılan harika bir zweig kitabını okumuş olduk. gerçekten müthiş akıcı ve keyifliydi. alıntılar ise tek kelime ile şaheser;
* yapman gereken tek şey, karşı koyman. istediğin şey ne olursa olsun mücadele etmen.
* insan kendini kaçak hissettikten sonra hiç bir yerde özgür değildir. içerde ya da dışarda.
* itiaat ettiğiniz müddetçe, sizler sadece bir kölesiniz ve bunu da hak ediyorsunuz demektir.
* “hak! hukuk! dünyanın neresinde hak var ki? insanlar yok etti.
* insan bir amaç uğruna kendinden vazgeçebilir, fakat başkalarının çılgınca fikirleri uğruna değil.
Reklam