Reklam
merhabalar, bağımsız ve özgürlükçü yaşamıyla dikkat çeken ''eski dönem feminist'' lou andreas-salome'un feniçka kitabı ile beraberiz.
şunu ilk olarak belirtmekte fayda var ki dünya ve edebiyat tarihinde çok fazla eseri olmasa da derin izler bırakmış bir yazardan bahsediyoruz. özellikle de nietzsche'nin evlilik teklifini red eden salome freud'un öğrenciliğini/dostluğunu yapmış ve bu alanda övgüler toplamıştır.
kitaba dönecek olursak; alman oyun yazarı franz wedekind'de yaşadığı, daha sonra alban berg'in lulu adlı oprasının librettosuna da konu olan bir deneyime dayanır. geleneksel cinsiyetler arası ilişkileri pek umursamayan, isviçre'de doktorasını yapmış moskovalı bir kadının bir erkek psikoloğun gözünden anlatılan hikayesidir. genel hatları ile keyifle okunan fakat akıcılık sevenlere pek hitap etmeyen bir kitaptı. özelikle birçok konuşma bölümünde kim söz aldı, kim şuan konuşuyor kaçırdım durdum. odaklanma sorunu da olmadı fakat. karakterlerin birbirine zıt kişiler olmasına rağmen söylemleri çok benzerlik taşıyordu. hep bir şairane tiradlar benim kişi zaman algımı biraz karıştırdı.
son olarak kitapta hoş alıntılar var. özellikle özgür kadın anlayışının, ataerkil toplumun kadınlara dayattıklarının sonuçlarını çok net görebiliyoruz. aynı zamanda ana karakterin ön yargılı erkek zihnini zamanla değiştirmesi muazzamdı. velhasıl kelam klasik olmanın hakkını vermiş güzel bir kitap okudum. sevgi ve saygıyla...
Kadınları salt insani zenginlikleri içinde kavramanın, hep cinayetleri açısından bakmaktan, hep yarı şematize olarak görmekten kaçınmanın bu kadar zor olması ne tuhaftı. İnsan kadınları ister idealize etsin ister şeytanileştirsin, her durumda erkeğe bağlı değerlendirip basitleştiriyordu.
Reklam