Elif
@Uuutulutepelerr
"Sınanmamışlığın kibiri"
Şu anda okuduğu kitaplar
1940 Almanyası Hitler dönemini anlatan eserde ırkçılık ve katliamlarla Yahudi toplumunun neler yaşadıkları iki küçük çocuk üzerinden anlatılmakta. Yazar kitabın sonunda ”Bu olanlar çok uzun zaman önce oldu, böyle bir şey asla bir daha olmaz. Bu zamanda ve bu çağda.” diye bitiriyor cümleyi. Peki gerçekten öyle mi ?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitap sevgili Nilgün Marmara'nın yazmış olduğu ama hiçbir zaman yayımlayamadığı şiirlerden oluşuyor, okurken kitabın çoğuna anlam veremediğimi söylemek isterim. Bunun sebepleri henüz yüksek düzeyde bir okur olamam ve o dönemin ağır dili ve büyük ihtimalle yarım kalınmışlık kokan şiirler olsa da yine de sevdiğim bir kitap oldu. Bundan 5 yıl sonra okuyacığım listeme yeniden ekledim.
Nilgün marmara kısa bilgilendirme
•Doktorlar, okuma-yazmaya son vermesini ve ilaçlarını aksatmamasını söyledilerse de, Nilgün Marmara, onları dinlemedi. Ruhsal sorunları giderek kötüleşti ve takvimler 13 Ekim 1987'yi gösterdiğinde, hayatını sonlandırma kararı aldı.
( Eşi bir şaiir olğunu bile bilmiyordu)
Nilgün Marmara, evinin balkonundan atlayarak intihar etti. Geride bıraktığı intihar mektubunda ise kısaca şunlar yazıyordu:
"...Bu durumdan kimse kimseyi ya da kendini sorumlu, suçlu saymasın, çünkü suç yok, yalnızca ırmağın akışına bir müdahale söz konusu! Her anın niye'sini sorgulayan bir varlığın saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu!...
Seni seveni mi? Senin sevdiğin mi? Aşk nedir? İnsan neye aşık olur? Peki ihanet? Bu kitapta içinde bu sorular üzerinde dönen bir hikaye yatıyor. Kitabın içeriği mektuplardan oluşuyor. Bu mektuplar aracılığıyla okuyucu olaya her karakterin gözünden bakabiliyor onların anlattıklarından yola çıkarak belli düşüncelere sahip olabiliyorsunuz. Otobiyografik özellikler taşımasının yanı sıra genç bir kadının psikolojik ve sosyolojik konumunu da yansıtmaktadır.
Kitabın adı "Handa" da olsa da her şey onun başına gelmiş de olsa benim için bu hikayenin yananı Neriman oldu. Üzgünüm Neri.
Daha önce hiç gerilim okumamıştım ve kendime dedim ki kesinlikle okumalıyım. Bir kitaptan alabileceğim maksimum verimi aldım diyebilirim ve üstelik bu kadarını hiç beklemiyordum. Evet birçok hipotez oluşturmuştum son için ama hepsinin karışımı çıkması işte bu beklenmedikti.
Kitabı özetleyen satırlarEdebiyat
Savaştan dönüyorsun ne sen aynısın ne bıraktığın yer, bulmayı umduğun gibi değil. Ailen yok. Nefes alamıyorsun. Nefes yok. İkinci dünya Savaşı'nın etkilerini bir askerin satırlarından bırakıyorum buraya
•"Ölüler cevap vermez. Tanrı cevap vermez. Gelgelelim, yaşayanlar, yaşayanlar soruyorlar. Her gece soruyorlar, Binbaşım. Yatağımda uyanmış yatarken geliyor ve soruyorlar. Kadınlar, Binbaşım, yaslı üzgün kadınlar. Ağarmış saçları, katı çatlak elleriyle yaşlı kadınlar. Issız, özlemli gözleriyle genç kadınlar. Çocuklar, Binbaşım, çocuklar, pek çok küçük çocuk. Karanlıkların içinden sesleniyorlar: Beckmann Çavuş, babam nerede, Beckmann Çavuş? Beckmann Çavuş, kocamı ne yaptınız? Beckmann Çavuş, oğlum nerede, ağabeyim nerede, Beckmann Çavuş, nişanlım nerede, Beckmann Çavuş? Beckmann Çavuş, nerede? Nerede? Nerede? Ortalık ağarana kadar hep böyle fısıldaşıyorlar. Yalnız on bir kadın, Binbaşım, benimkilerin sayısı yalnız on bir. Ya sizinkiler ne kadar, Binbaşım? Bin mi? İki bin mi? İyi uyuyor musunuz, Binbaşım? Geceleri iki bin hayaletle? Uyumayı bırakın, yaşayabiliyor musunuz, haykırmadan bir dakika yaşayabiliyor musunuz?"