Hep daha ıssız yolu arayan biz gezginler, hiçbir güne bir başka günü bitirdiğimiz yerde başlamayız; hiçbir gündoğumu bizi günbatımının bıraktığı yerde bulmaz.
Yer yüzü uyurken bile yol alırız biz.
Bizler direşken bitkinin tohunlarıyız; kalbimizin olgunluğu ve dolgunluğunda rüzgâra kendimizi bırakır, saçılırız etrafa.