- Sıcak, rahat bir çalışma odası ile bu koğuş arasında hiçbir fark yok. İnsanın huzuru ve mutluluğu onun dışında değil, kendi içindedir.
- Ne demek istiyorsunuz?
- Sıradan bir insan, iyiyi ya da kötüyü dışarıdan, yani bir arabadan ve odadan beklerken düşünen biri bunu kendinden bilir.
"İnsan neden ölümsüz değildir?" diye düşünüyor. Beyin merkezlerinin ve kıvrımlarının ne faydası var? Eğer bunların hepsi toprağa girmeye ve nihayetinde yer kabuğuyla birlikte soğumaya ve sonra da milyonlarca yıl boyunca anlamsız ve amaçsız bir hâlde dünya ile birlikte güneşin etrafında dönmeye mahkûm ise bakmanın, konuşmanın, hissetmenin ve aklın ne önemi var ki?
Her türlü şiddet, toplum tarafından makul ve uygun bir gereklilik olarak karşılandığında, her merhamet eylemi örneğin bir beraat kararı - tatminsiz, intikamcı duyguların bütünüyle bir patlak vermesine neden olduğunda adaleti düşünmek komik değil midir?