İnsanın hayatı bir dağ yoluna benzer, iner, çıkar, uçurumların kenarından geçer.Hep tek başına aşamazsın o yolu, ama herkes elini uzatırsa sana, çabucak aşarsın..
Sonra acılar, acı çekenler var.Geçip gidecekler, ama bizim geçip gitmesin diye çırpındıklarımız var. Başka insanlarda da. Aşk en kötü bencillik.. Dirsek çeviriyorsunuz dünyaya, zavallı insanlara, güzel insanlara, insanların yaralılarına, vurulmuşlarına, iyilerine, üstünlerine... Hatta sevdiğinizin yaralarına berelerine bile...Bütün meseleler dümdüz, küçük mü küçük her şey... Varsa aşkımız, yoksa aşkımız...
Ölüm değiştirilemezdi,devler ölüyordu.Ölmüşlerdi de..Hz.Muhammed (sav) ölmüştü.Fatih ölmüştü.Yunus Emre ölmüştü...Böcekler mi kazık kakacaktı dünyaya?Ölüm bunun için korkulacak bir şey değildi..Zaten ben varken ölüm yok, o gelince de ben olmayacağım...