Bütün çocuklar karanlıktan korkar. Karanlık,içinde insanı yakalayıp sessizce yiyen canavarların olduğu,kapıları ve pencereleri olmayan bir odadır. Ama ben sadece kendi karanlığımdan ,yani gözlerimin içindeki karanlıktan korkuyorum.
Acını önüne gelene açıp ucuzlaştırma, acını soyundurup utandırma, Rabbinle arandaki bu özel ilişkinin mahremiyetini onu saçıp dökerek ihlal etme, onu ört. Onu bastırma ama ört!
Koşmak zorunda değilsin, düşersen kalkmak zorunda değilsin. Düştüysen bir süre çayır çimenin tadını çıkar. Sana sürekli koşmanı söylüyorlar. Yarışmanı, birilerini arkada bırakmanı, ipi önce göğüslemeni bekliyorlar. Hep daha hızlı koşmanı istiyorlar. Bense sadece annenin çocukluğunda söylediği bir sözü hatırlatacağım. Koşma, düşersin!