Yeni başlayanların dışarda kalmasıysa bir yanılsama: Sadece sıralarını bekliyorlar………
Bütün hizmet ve insanların birbirinin yerine konulabilirliği ve bunun sonucunda herkesin her işi yapabileceği inancının yerleşmesi…..
"Modern dünya," diyordu radikal Katolik Charles Peguy daha 1907'de, "dünyada alçaltılması belki de en zor olan şeyi alçaltmayı başarmıştır…… Ölümü alçaltmıştır."
Bireyin bir başkasıyla tümüyle değiştirilebilir oluşu, ölümünü de pratikte -ve mutlak bir küçümsemeyle- geri alınabilir bir adım haline getirir. Herkesin, bütün işlevleriyle her insanın yerine, toplumun hazır bekleyen bir yedeği de vardır ve zaten bu yedek de kendi işini ve yerini işgal etmiş biri olarak, bir ölü adayı olarak görüyordur onu. Böylece ölüm deneyimi de memurların birbirinin yerine atanmasına dönüşür ve insanın ölümle doğal ilişkisinin bu toplumsal ilişkiye tümüyle dahil edilememiş bazı yönleri hâlâ kalmışsa onlar da sağlık hizmetlerine havale edilir. Bir canlının toplumsal sistemin dışına çıkışına indirgenmekle ölüm nihayet evcilleştirilmiştir.