gogol'un paltosu
@VforBen
67 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Mükemmel bir tespitEdebiyat
“Bu devir, sıradan insanların en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir.”
Yky Yayınları
gogol'un paltosu
delikanlı kitabında geçiyor-budala kitabında değil
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ama o müzedeki en iyi şey, her şeyin yerli yerinde kalmasıydı. Hiç kimse kıpırdamazdı yerinden. Oraya yüz bin kez gidebilirdiniz, o Eskimo hâlâ daha yeni iki balık tutmuş olur, kuşlar hâlâ güneye uçar,geyikler o narin bacakları üstünde o pınardan su içer ve göğüsleri görünen o Kızılderili kadın battaniyesini, dokurdu.
Kimse değişmezdi. Değişen tek şey siz olurdunuz.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
gogol'un paltosu
yazarın bu ifadesi ilgi çekici. nilüfer kuyaş'ın başka hayatlar kitabından bir alıntıyı akla getiriyor:
Londralılar tarihsel ve mimari bir dokuyu miras almak gibi bir şansa sahiptirler. örneğin istanbul’da bırakın 19. yüzyılı, 20. yüzyılın başını gösteren bir film çekecek olsanız, dekor inşa etmeniz gerekir, Londra’da ise 18. yüzyılda geçen bir senaryoyu bile sokakta çekmek mümkün
(işkence sonrasını kastederek.)
Sonra nasıl yemek yiyebiliyorsunuz?
Yani ... insanlarla işiniz bittikten sonra?
Cellat ve benzeri kimselerle ilgili olarak, hep kafamı kurcalar durur...
İş bittikten sonra lokmalar kolay geçiyor mu boğazından? însan ellerini yıkamak ister diye aklımdan geçirmişimdir hep. Ama öyle yalapşap bir temizlik yetmez, bir papaz titizliği, törensel bir arınma gerek, öyle değil mi? Ruhun da arıtılması yani, başka türlüsünü düşünemiyorum.
Yoksa gündelik yaşama nasıl uyum sağlanır? Sofra başında çoluk çocuğunla nasıl yemek yer, eşin dostunla ekmeğini nasıl bölüşürsün?
kapalı kapılar ardında yaptığı, geri dönüp diğer insanlarla aynı masaya oturmasını sağlayan özel bir temizlenme ayini olup olmadığını da merak ettiğimi fark ediyorum. ellerini çok mu özenle yıkıyor ya da giysilerini tamamen mi değiştiriyor;
yoksa Büro ahlak ve ahlaksızlık arasında rahatça gidip gelebilen yeni adamlar mı yetiştiriyor?
..içinde yaşadığın kesimi anlamaya çalışıyorum. her gün nasıl soluk alıp yemek yediğini , yaşadığını hayal etmeye çalışıyorum. ama yapamıyorum...
onun yerinde olsam diyorum kendi kendime, ellerim öyle kirli gelirdi ki boğulacak gibi olurdum.
gogol'un paltosu
yazarın, işkence yapan görevliye sorduğu bu sorular, N.Gürbilek'in 'sessizin payı' kitabındaki şu kısmı akla getiriyor:
Auschwitz zengin bir felsefi-estetik bilimsel
birikimin ortasında, insanların akşam Goethe okuyup gündüz Auschwitz'de işbaşı yaptığı bir kültürde gerçekleşmişti
Yeni başlayanların dışarda kalmasıysa bir yanılsama: Sadece sıralarını bekliyorlar………
Bütün hizmet ve insanların birbirinin yerine konulabilirliği ve bunun sonucunda herkesin her işi yapabileceği inancının yerleşmesi…..
"Modern dünya," diyordu radikal Katolik Charles Peguy daha 1907'de, "dünyada alçaltılması belki de en zor olan şeyi alçaltmayı başarmıştır…… Ölümü alçaltmıştır."
Bireyin bir başkasıyla tümüyle değiştirilebilir oluşu, ölümünü de pratikte -ve mutlak bir küçümsemeyle- geri alınabilir bir adım haline getirir. Herkesin, bütün işlevleriyle her insanın yerine, toplumun hazır bekleyen bir yedeği de vardır ve zaten bu yedek de kendi işini ve yerini işgal etmiş biri olarak, bir ölü adayı olarak görüyordur onu. Böylece ölüm deneyimi de memurların birbirinin yerine atanmasına dönüşür ve insanın ölümle doğal ilişkisinin bu toplumsal ilişkiye tümüyle dahil edilememiş bazı yönleri hâlâ kalmışsa onlar da sağlık hizmetlerine havale edilir. Bir canlının toplumsal sistemin dışına çıkışına indirgenmekle ölüm nihayet evcilleştirilmiştir.
gogol'un paltosu
ölümün alçaltılması ve birbirinin yerine konulabilirlik üzerine Yazarın, yukarıdaki cümleleri- okura ister istemez Tolstoy'un İvan İlyiç'in ölümü adlı eserini akla getiriyor, hadi bir hatırlayalım ilgili kısmı:
hastalığının iyi olmayacağı söyleniyordu. Henüz görevinden ayrılmamakla birlikte, ölümü
durumunda onun yerine Alekseyev'in, Alekseyev'in yerine ise Vinnikov'un ya da atabeyin atanacağı
söylentileri dolaşmaktaydı.
Bu nedenle, Ivan Ilyiç'in öldüğünü öğrenir öğrenmez odadaki bayların ilk
aklına gelen, bu ölümün kendilerinin ve tanıdıklarının makam değiştirmesi, rütbece yükselmesi
bakımından ne gibi bir etkisinin olacağıydı.
Fiyodor Vasilyeviç, "Artık ya Ştabe'in ya da Vinnikov'un yerini alırım. Zaten çoktandır söz
veriyorlar. Daire değişikliği bir yana, yılda sekiz yüz rublelik bir ücret artışı da olacak," diye
geçiriyordu içinden.
Piyotr İvanoviç ise, "Kaynımın Kaluga'ya atanmasını sağlayabilirim artık. Karım çok sevinecek.
Böylece kardeşi için bir şey yapmadığımı söyleyemez," diye düşünüyordu.
bence 'insan, bütün kainattan mesuldür.' fakat heyhat ki insan bu mesuliyetinin çapında değildir.
1000Kitap Kullanıcısı isimli okura yanıt verildi
gogol'un paltosu
paylaşımlarımı, kitap bitince toplu olarak yapıyorum. altını çizdiğim yerler