Sahip olduklarımızı kaybedebilir, güvendiklerimizden yara almış olabiliriz. İyi olacağını düşündüğümüz şeyden kötülük, musibet sandığımızdan da iyilik görebiliriz. Hayat, insanı umduğunda yanıltarak ve ummadığına şaşırtarak büyütür, olgunlaştırır. Hissiyatı ve sezgisi güzel olanın hayatında her şeye rağmen bir çiçeklenme ânı muhakkak olacaktır.
“Aşk bir imkan değildir, bizim inisiyatifimize bağlı değildir, bir temeli yoktur, bize aniden gelir ve bizi incitir.” diyordu Levinas. Aşkın negatifliği bu incinmededir. İnsan, tüzüklerle çarpışa çarpışa şair olduğu kadar, zorunluluk ve menfaatlerle ve daha da önemlisi bizatihi sevdiğiyle biteviye sınır ilhakı ve ihlali yaşayarak aşkı okuyor, aşkı yazıyor.