Bu insanların ne derdi var benimle? bir köşeye çekilmiş, sessiz sakin yaşıyorum, zamanımı gösterişsiz bir biçimde, insanlığın, bilimin gelişmesi, tanrı’nın yüceltilmesi için o bezdirici anatomi araştırmalarını yaparak geçiriyorum. büyücü olduğuma inanan bu insanlar kellemi istiyor. bu şehirde kaybolan herkesin ben, vesalius tarafından, yaptığım deneyler için kaçırıldığına inanılıyor. sıradan insanlar her zaman böyle iğrenç ve budala olacak. nankör vahşiler! hayatlarını onlara adamış, ilerlemenin yolunu gösteren ya da söyleyecek yeni bir şeyleri olan bizim gibi insanların kaderi böyle. nasıralı isa’yı çarmıha gerdiler, kristof kolomb’un suratına güldüler. sıradan insanlar her zaman böyle iğrenç ve aptal olacak, nankör vahşiler!