"Beni anlayamazsın anne, ikimiz ayrı dünyaların insanlarıyız çünkü. "
"ilaç acıdır, ama gene de yutmak gerekir."
işte sıra şimdi bize geldi, çocuklarımız onların kuşağından olmadığımızı söyleyecekler bize ve biz bu acı ilacı yutacağız.
Ivan sergeyeviç turgenyev/ Babalar ve oğullar
Milyonluk şehirlerde de yaşasa insanoğlunun hayatında bir yalnızlık, bir kendi içine çekilme günleri doludur. İçimizdeki sevinçleri, kaderleri paylaşacak insan nerede?
En yakınlarımızdan bile uzaklaştığımız, derdimizi kimseciklere söyleyemediğimiz günlerimiz olmaz mı?
Kendi kendimiz kadar kim paylaşır derdimizi?
Sait faik/ seçme hikayeler/ Açık hava oteli
Seneler var ki kuşlar gelmiyor. Daha doğrusu
ben göremiyorum. Güzün o güzel günlerini
penceremden görür görmez, Konstantin
Efendi'nin bulunabileceği sırtları hesaplayarak
yollara çikıyorum. Bir kuş çıvıltısı duysam kanım
donuyor, yüreğim atmıyor.
Halbuki sonbahar kocayemişleri, beyaz esmer
bulutları, yakmayan güneşi, durgun maviliği, bol
yeşili ile kuşlarla beraber olunca insana sulh, şiir,
şair, edebiyat, resim, musiki, mesut insanlarla
dolu anlaşmış, sevişmiş, açsız, hırssız bir dünya
düşündürüyor.