Koray Ertuğ
@WWordsworth
Şu anda okuduğu kitap
Dostoyevski'nin veya Karakterlerinin Yeni Dünyasını AnlamakEdebiyat
Kitapta da bahsedildiği gibi Dostoyevski'nin karakterleri genelde Rus ruhunun derinlerinde gezinen karakterler. Fakat bu karakterler batıyla olan ilişkilerini koparmazlar. Dostoyevski'nin Bir Yazarın Günlüğü kitabında da eleştirdiği, incelediği ve yorumladığı Batı dünyasının sosyal düzeni, devlet ilişkileri bir çok anlamda gerçekleşmiş ya da ona yaklaşmış bir durumdadır. Liberallerin yükselişinden sosyalist bir devletin kuruluşuna kadar onca şeyi düşünen ve yorumlayan bir kişi olan Dostoyevski'nin karakterlerinden bazıları evrensel bir devlet ihtiyacı hissetmektedir. Bu evrensel devlet anlayışının gerektirdiği bazı şeyler ise saf ve mutlak sevgi ve bu sevgi de ayrılıkların bitirilmesini gerektirmektedir. İnancın, ahlak kurallarının ve bazı değerlerin yıkılması, vicdan cetvelinin değişmesi gereklidir ki yeni bir devlet ve düzen kurulabilsin ve bahsettiği gibi Yeni Babil Kulesi "göğe çıkmak için değil" gökteki o mükemmel düzene sahip cenneti yere indirmek için inşa edilsin.
Yazar Dostoyevski'nin karakterlerinin ve kendi bakış açısının yorumlamasını harika bir şekilde yapıyor. Neredeyse aslında her karakterin ortak bir paydaya ulaşan bir bakış açısı olmasıyla birlikte bu bakış açısı yine diğerlerinin düşünceleriyle çelişmekte ve yazar yine bunu Dostoyevski'nin de görüşleriyle irdeleyerek anlatmakta. Dostoyevski'nin hem batıya hem de yeni bir sosyalist düzene doğru ilerleyen Rusya'ya karşı olan bakış açısını anlamak ve karakterlerinin nerede yer aldığını görmek için harika bir kitap!
Birinci kitabı okurken serinin izleyeceği yol ve Çark'a dair, Tek Güç'e dair onlarca sorum vardı. Git gide sorularım tabi ki cevaplanıyor. Bu cevapları aldıkça da Robert Jordan'ın yarattığı bu mükemmel evrene olan hayranlığım da katlana katlana artmakta.
Öylesine geniş ve büyük bir dünyada koskoca bir ırkı ve milleti bir kitapta vermek ve onlara dair onca detayı, onların kültürünü ve geleneklerini, yaptıklarını anlatmak cidden zor olmalı ama Jordan bir anda böyle bir kültürü ve milleti karşımıza çıkarıyor ve kitabın sonuna kadar bu böyle gidiyor. Kitapta çok merak ettiğim karakterlerden olan Padan Fain hakkında daha çok şey duyduk ve kitabın sonunda öğrendiklerim merakımı da arttırdı. Özellikle şu an en sevdiğim karakterlerden olan Nynaeve'in Tar Valon'da yaşadıkları kitabın bazı yerlerinden daha ilgi çekiciydi.
İkinci kitap olarak gerçekten güzel bir devam eseriydi. Jordan tam bir dahi!
Aslında biraz çekinerek başladığım bir seri oldu. Dile kolay 14 kitap. Fakat yine de bu serinin ilk kitabı olan "Dünyanın Gözü"nü okumaya başladığım anda seveceğimi anlamıştım. Robert Jordan'ın dünyası o kadar o kadar güçlü ve o kadar mükemmel bir dünya ki daha bunu ilk başlarda hissettirebiliyor. Kitabın ilk başında küçücük bir bölüm var - önsöz - o bölümü okurken ki heyecanımı sanırım Yüzüklerin Efendisini okurken hissettiğimi hatırlıyorum. Yüzüklerin Efendisi fantastik dünya ve edebiyat konusunda bir temel taşı olmakla birlikte genelde her fantastik edebiyat severin ve okurun başvurduğu bir yerdir ve genelde kıyaslamalar Tolkien'in bu evreniyle yapılır. Daha ilk kitaptan böyle bir kıyaslama yapmak istemesem de Jordan'ın evreninin Tolkien evrenine yakın olacağını belki onunla eş gideceğini düşünüyorum.
Harika bir anlatım ve gayet güçlü karakter imgeleriyle çok güzel bir kitap. Fantastik edebiyat sever birinin çok zevk alacağı durumlar var. Farklı bir güç sistemi var burada. Ve kitabın hikayeyi götüreceği yere bakarak gerçekten bu güç sisteminin - Tek Güç - aynı Patrick Rothfuss'un evrenindeki sistemde olduğu gibi kendine özgü olduğunu söyleyebilirim. Kitaba puanım kesinlikle 10/10 olmakla birlikte bir hayranlık besliyorum. İyi ki de başlamışım.
Kral Katili Güncesinin iki kitabını okurken Auri'nin olacağı bölümler çok ilgimi çekiyordu. Bu çekingen ve gizemli kızın hikayede çok büyük bir rol oynayacağını düşünüp duruyordum hep. Hiç olmasa bile mutlaka ilginç bir geçmişinin olabileceği kesindi bana göre. Kvothe ve okuyucular olarak biz Auri ile yavaş yavaş tanıştıkça Auri'nin nasıl da zarif ve güzel bir ruhu olduğunu da görebiliyorduk.
İşte bu kitapta sanırım tamamen Auri'yi tanıdık. Kendisi biraz ilginç bir kişilik. Şeytaltı'nın odalarını, bölmelerini ve oradaki eşyaları isimlendirerek onların nereye uyumlu olup olmadıklarını düşünüyor. Bir battaniyeyi oradan oraya taşıyor, yere seriyor, nereye uyacağına bakıyor. Foxen adlı o yeşil ışığına büyük bir sevgi besliyor. Onunla konuşuyor. Rothfuss mükemmel anlatımıyla aslında bize Auri karakterini ne kadar çok iyi tanıdığını ve anladığını da gösteriyor. Son sözde kendi de bahsettiği gibi biz de bazı yerlerde Auri'yi benimsiyoruz ve onu anlıyoruz. Onun gibiyiz bazı günlerde.
-------------------- SPOILER --------------------------
Kitabın bir kısmında, yaşanılan dünyanın, Temerant'ın adını Auri'nin bildiği gibi bir ipucu var. Mandrag'ın bilmediği sır da büyük ihtimalle budur diye düşünüyorum. Auri, dünyanın şeklini ve ismini biliyor ve bunu üçüncü kitapta çok daha etkin bir şekilde kullanarak bize mükemmel bir hikaye verebilir
------------------ SPOILER ------------------------------------
Akhilleus'un hikayesi, Troya savaşının hikayesinin mükemmel bir anlatımı. Ama hayır, anlatan Akhilleus değil. Anlatan Akhilleus'un sevgilisi ve arkadaşı Patroklos! İlyada ve Troy filminde kuzen olarak nitelenen bu ikili Miller'ın bu harika anlatımında kuzen olarak geçmiyorlar. Beraber büyüyen, gelişen ve güçlü bir ilişki kuran ikililer.
Miller hikayeyi Patroklos'un ağzından bize aktarırken zaman ve mekan açısından o kadar gerçekçi bir anlatım veriyor ki çoğu zaman kendimi anlatılan o tepelerde ya da Kheiron'un mağarasında görebiliyordum. Miller'ın cidden üst düzey bir edebi dili var. Kitabın kapağında yazdığı gibi "Miller'ın üslubu neredeyse tüm Homeros'un uyarlamalarından daha şiirsel."
Kesinlikle hem anlatımı, üslubu olarak, hem de hikayenin güzel bir şekilde verilmesi bu kitabı bir şaheser yapmış.
