Yaşar Yılmaz
@WalterWatterson
Bundan sonra okuduğum her kitabı buraya yazacağım
Şu anda okuduğu kitaplar
"Kanı takip et evlat, gülü orada bulacaksın."
Çok sevdiğim bir yazardır Alper bey. Üslubunu, olay örgüsünü, okurken yaşattığı heyecan her zaman belli bir seviyenin üstünde. Aslında bu kitap diğerlerine nazaran daha ağırdan ilerliyor gibiydi ama sonuca doğru hızını gerçekten düşürmedi ve sürekli "kim ulan bu katil" sorusu akıldaydı. "Aziz dost! Görmek istiyorsan, önünden çekil." Epey keyifli ve güzel bir kitaptı. Herkese tavsiye edebilirim.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Puan vermedi
Harika bir kitaptı. Uzun zamandır bu kadar üzüldüğümü hatırlamıyorum kitap okurken. Kitabın bir karakteri olup çocuğa, dedesine o kadar çok yardım etmek istedim ki. Çaresizlik gerçekten bu dünyanın en büyük belası. Cemil Meriç'in dediği gibi, "düşen tutunacağı dalı seçemez." Keşke daha önce okusaydım dediğim bir kitap. Allah, bizi ne bugün ne yarın kimseye muhtaç etmesin. Çocuğun hayalgücü, asla peşini bırakmadığı umutları, vicdanı insanda bir çok duyguyu tetikliyor. Orozkul, sen çok büyük bir adisin ve her zaman en nefret ettiğim kitap karakteri olacaksın.
Para amaç değil araçtırEdebiyat
Tam bir klasik gerçekten. Her zaman geçerli ve mesaj olarak "gerçek zenginler hiç bir şeye ihtiyacı olmayanlardır" cümlesinin hikayesi. Finalinde biraz ürperdim çünkü böyle bitmese çok üzülürdüm ama hayatın böyle olduğunu unutmamak gerek. (Kitabı okuduğunuzda ne demek istediğimi anlayacaksınız.) Çünkü hayat bazen ikinci bir şans vermez. Hayaletlerden birinin cümlesi çok hoşuma gitti. Karakterimizi geçmişte yaptığı ve hayatını değiştirecek bi kaç hatasıyla yüzleştirdikten sonra sinirlendiğinde ona "geçmişte olan şeyler için bana kızamazsın" dedi. Gerçekten içime oturdu. Keyifli ve etkileyiciydi.
Tuhaf Bir Yılbaşı Öyküsü-Kısaltılmış MetinCharles Dickens · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202511,3bin okunma
S. A. E. | Şiirlerden yazılan romanEdebiyat
Ben hayatım boyunca yüzlerce kitap okumuş olsam da Yüzüklerin Efendisi hariç hiçbir kitabı tekrar okuma isteği duyduğumu hatırlamıyorum. Evet, çok güzel kitaplar okudum ki bunlardan illa ki bir kaçı tekrar okunmaya değer olsa da hiç buna dair bir adım atmam olmadı. Yani bu kitaba kadar.
Kitabı okumaya başladığımda nasıl aktığını anlamadım zamanın. Zamanın bir portresini çizen bu eser beni gerçekten dünyadan koparıp, akrep ve yelkovanın duygulardan duygulara savurduğu bir yaprağa döndürdü. Hiç yorulmadım, hiç sıkılmadım, hiç bırakmak istemedim. Sanki yiyip yiyip doyduğunu anlamayan keçi gibiydim.
Harika bir yazım dili, harika karakter tasvirleri, harika bir anlatım, harika duygu aktarımı, harika betimlemeler. Her şey harika. Şairliğin getirdiği bu esnek kelime kullanımı o kadar hoş ki sürekli insan olduğunu hatırlatan bir uyaran sanki.
"Hiçbir şeyin birbirini tutmadığı ve her şeyin en şaşırtıcı şekilde birbirine bağlı olduğu bir dünyada, bilmediğimiz bir yerde kopan bir fırtınanın getirdiği enkazdan yapılmış bir panayırda imişim gibi yaşamaya başladım. Bu fırtına nerede kopmuştu? Hangi tuhaf ve zıtlarla dolu âlemleri yağma etmiş yahut nasıl karmakarışık bir armadayı böyle didik didik savuşturmuş ki bize kadar getirip önümüze yığdığı şeylerin hiçbirini asıl kendi çehrelerinde tanımamıza imkân yoktu. Her şey bir hokkabaz şapkasından çıkar gibi birbirinin peşinden birbirine takılı geliyordu. Bu yaşanırken çok rahat, sonradan üzerinde düşünülünce bir kâbus gibi sıkıcı bir şeydim."
Kitap, üç dönemde geçiyor ve bu üç dönemde kahramanımızın başına gelenleri, daha doğrusu kendi tabiriyle talihsizlikler silsilesini anlatıyor. Her neyse, kitap üzerine tahlil yapmak istemiyorum. Hala benim için bu kadar taze ve hissettirdiği bu kadar yakınken bunu yapmak hiç içimden
Ben çocukluğumdan Rus edebiyatının hiç bir romanından keyif aldığımı hatırlamıyorum ve bu kitapta onlardan biri kesinlikle. Olay kasabada, göze çarpan bir karakter var akıl hastanesine düşmüş, çatışan iki ana karakter var ve aslında bugünden yazıldığı döneme bakmak belki yanlış bir yorum olsa da inanılmaz sıkıcı ve çiğ geliyor bana. Gereksiz karakter ve mekan betimlemeleri gözlerimi yoruyor. Ya kumarda para kaybetmiş adama 500 ruble boş verdi, onu bile istemedi. Kardeşim borcunu istesene ya. Bütün vermek istediği mesajı da sona doğru ballandıra ballandıra anlattı. Ana mesaj; hastaneye ve hapishaneye ne zaman, nasıl düşeceğini bilemezsin. Sevene saygım var ama öyle abartılacak bir yanı da yok.
