Korkarım ki benim mutluluk anlayışım ile diğer herkesinki birbirine tamamen zıt düşüyor.Bunun getirdiği endişe uykularımı kaçırıyor,beni acı içinde kıvrandırıyor,aklımı kaçıracak gibi oluyorum.
Ben mutlu muyum?
Ah,bu insan yüzleri!.Her şeyimizi bağladığımız,durmadan yanıldığımız,istediğimiz kadar bol hasletler,adilikler,iyilikler,kötülükler,
delilikler,akıllılıklar,sevdalar yüklediğimiz insan yüzleri! Yanılsak da zararı yok! Bu yüze olmazsa ötekisine yükleriz saydıklarımızı.Yanılmamız muayyen bir insan içindir,insanlar için değil.
O halde yanılmıyor sayılırız...