Mehmet inal
@Wintercoast
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yemen ve Kays arasında meydana gelen kanlı olaylar Arapları tüketti. Bu, aynı zamanda Emevilerin düşmesini hızlandıran amillerden biri oldu.
Şairler bu çekişmenin meşalelerini taşıdılar ve (sağladıkları) bol yakıtla alevlere alev kattılar. Şairin kabilesi ve nesebine göre Kays'ı övdüler veya Kays'ı hicvettiler. el-Ahtal, el-Kümeyt, Di'bil el-Huza'i, Cerir b. Atiyye b. el-Hatefa et-Temimi, İshak b. Süveyd el-Adeva ve bunların dışındaki şairlerin bu siyasete katkısı oldu. Bu şiirlerde övgü ve yergi, böbürlenme ve iftihar, yaralama ve hiciv vardı. Yöneticilerin işe müdahale edip, bu fitnenin ateşini söndürmeleri ve şairlerin susturması gerekirken, bizzat onlar da bu savaşa katıldılar. Şiirleriyle savaşanları cesaretlendirdiler ve bu siyasetleriyle Arapların arasını ayırdılar. Yabancıların, onların topraklarına göz dikmesine neden oldular. Arapları birbirleriyle savaşa tutuşturdular. Böylece bu dağıtıcı, parçalayıcı siyasetin neticesi olarak Arap-İslam fetihleri durdu.
