"Bütün dertlerin bittiği yere gideceğiz diye dertlenmek ne budalalık! Nasıl doğuşumuz bizim için herşeyin doğuşu olduysa, ölümümüz de herşeyin ölümü olacak. Öyleyse, yüz sene daha yaşamayacağız diye ağlamak, yüz sene önce yaşamadığımıza ağlamak kadar deliliktir. Ölüm başka bir hayatın kaynağıdır."
İçindeki kötülüğün gitmesini bekledim. İyiliğimle, sevgimle ruhunu diriltmeye çalıştım onun. Oysa bunların hiç birini anlayabilecek bir adam değilmiş. İnsan oğlu içinde ruh taşır ve bu ruhu taşıdıkça çalışmaktan zevk alır. Böylece yaptıgı işin bir anlamı olur. Oysa anlamadı bunu. İnsan olamayacak nitelikte bir mahlukat olarak geçti gitti hayatımızdan...
Bana sorarsanız gerçek mutluluk, yaz yağmuru gibi birden boşanmaz insanın başına. Davranışımıza, çevremizdeki insanlarla ilişkilerimize her gün azar azar çeki düzen vererek eksiklerimizi tamamlarız. Yavaş yavaş biriken şeydir mutluluk...