Muhammed çaça
@Wolfphant
Drina köprüsü s.197"Olduğundan başka türlü olmak ya da görünmek heveslisi de değildi. Zaten kimseden de fazla bir şey beklediği yoktu."
Sosyal Hizmet Uzmanı
Ankara
23 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Göç olgusu insanlık tarihi boyunca var oldu. Daha uygun iklim kosullarina göç eden tarih öncesi insanlardan bugün sosyoekonomik sebepler, ticaret, afetler, savaslar gibi nedenlerle göç insanlık tarihinde hala önemini korumakta. Güney Amerika'nın doğasiyla kendine hayran bırakan ülkelerinden biri olan kolombiyadan amerikaya uzanan bir göç hikayesi orijininde ahlak, insanın yabancilasmasi, otekilesme gibi bir çok konu insanin yüreğinde bir yumru gibi sıkışıp kalacak şekilde işlenmiş.
Binlerce yıl boyunca insanlar tarafından kesfedilmek için bekleyen topraklar mülkiyete konu olunca kâşiflik en büyük suçlardan biri ilan edildi. Her birimizden doğduğumuz topraklara sıkışıp kalıp o topraklari yonetenlerin kölesi olarak "iyi vatandaslar" olarak yasamamiz beklendi. Ama yazar o toprakları yasanmaz kilanlarin da yine aynı yöneticiler olduğunu inceden gösteriyor. kitap bir yandan da vatan kavraminin nasil da ev hissiyati verdigini, dogup buyudugun topraklarin nasil da icimize isledigini, ve bu topraklardan ayrilmaya karar vermenin insanda ne denli zor bir süreç oldugunu gozler önüne sermekte.
Yazarın degimiyle:
" Belki de ulus ya da vatandaslik diye bir sey yoktur; belki sadece aile ve sevgi adina haritalara cizilmis bolgeler, yani sınırsız bir ülke vardır."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Mauro buranın seçilmişler için ikinci değil yüzüncü şanslar ülkesi olduğunu, uyuşturucu kaçakçılarının senatör ve senatörlerin uyuşturucu kaçakçısı, katillerin başkan ve başkanların katil olduğu bir unutkanlar ulusu olduğunu söylemesine rağmen...
Ben Bir Kediyim1000Kitap
Meiji dönemi japonyasinda bir ogretmenin adı bile olmayan bir kedisinin gözlem ve anlatımıyla dönemin toplumsal yapısını, insanların kendi aralarındaki ilişkilerinin nasıl çıkarlar üstüne dayandığının hikayesi.
Kedinin bir adı olmasa da insan mefhumuna dair bilgeliği sıradan insanın bilgisini aşıyor. Belki de bilgeliğin gerçek tanımı insanlıktan arinmaktir. Nietzsche'nin üst insan kavramıyla olaya baktığımızda üst insan toplumun değer yargılarından sıyrılıp kendi içinde yarattığı değer yargıları ile yaşamaktadır. Bu noktada toplumun değer yargılarından arınmış bir bilgeye hala "insan" denir mi? İnsan olma hali yuceltilecek bir şey mi?
Japonya'nın toplumsal restorasyon çalışmalarının arttığı bu donemde uygarlasma ve batılılaşma çok kez bir spiral gibi iç içe geçiyor. Türkiye'nin modernleşme sürecinde de aynı hikaye kendini var ettim dahası 1920lerde zirve yapan bu tutum geldiğimiz 2025 yılında hala canlılığını sürdürmekte. Özgün ve özgül olmanın itibarsizlastirildigi, taklidin onore edildiği zihinsel hir kavrayisa sürüklendik. Bilim, hukuk ve benzeri alanlarda modern dünya kurallarının baz alınması ile ilgili bir sorunum olmasa da bunların doğrudan doğruya kültürel bir asimilasyon yaratmasının sorun teşkil ettiği kanısındayım. Kitap sıklıkla tüm bu durumlar üstüne felsefi bir düşünüşe itmekte.
Meiti, keçeli bir dağ, donay efendi, hapşırık efendi... Farklı insanalr üzerinden hayatı kavrayış biçimleri irdelenirken sıklıkla hapsuruk efendinin yani kedinin "efendisinin" olaylar karşısında pasifist, adeta sadece bir gözlemci kalması " tek bir hayatımız var ve o hayatin başrolü olmak zorundayız." Hissiyatıni uyandırıyor.