Şakik el-Belhî şöyle demiştir:
"İnsanlar şu üç sözü söylerler, ama tersini yaparlar:
1. 'Biz Allah'ın (c.c.) kuluyuz' derler, fakat nefislerinin istediği gibi davranırlar.
2. 'Allah (c.c.) bizim rızkımıza kefildir' derler, fakat ebedi kalacak gibi dünyaya dalarlar.
3. 'Ölüm kaçınılmazdır' derler, fakat hiç ölmeyecekmiş gibi hareket ederler." (Uyûnü'l-Ahbar)
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Hiçbir mü'min düşünülemez ki, Allah korkusu ile gözünden sinek başı kadar yaş çıksın ve elmacık kemiğine kadar insin de o kula cehennem ateşi değsin." (İbni Mâce, 4197)
Bana öyle geliyor ki sevgi sözel olarak ifade edildiğinde bir parça anlamsızlaşıyor fakat diğer taraftan baktığımızda birine sevgi sözcükleri sarfetmek onu motive ediyor. Çünkü bir insanın bir insan tarafından sevildiğini bilmesi ona güven veriyor. Değersizlik hissinden uzaklaştırıyor.