Yusuf Kılıç
@YSFKLC
İpek isminde bir kuzucuğun okur yazmaz babası, eşine aşık, anne ve babasına muhtaç orta halli bir öğretmen. Altında başkalarının gölgeleneceği ağaçlar diken bir doğasever yatırımcı. Nevi şahsına münhasır
İnsanlıktır bu... Kat kattır, en sağlam, en güzel mücevheri en alttadır, soydukça insanlığı, kabuğundan soydukça, bir kat, iki kat, üç, dört, beş kat, gittikçe aydınlanır insanlık, güzelleşir. Çirkin olan insanlığın en üst kabuğudur. Adam olan hem kendi kabuğunu, hem insanlığım kabuğunu durmadan soymaya çalışır. Soydukça ortalık aydınlanır.
Benim söylemek için çırpındığın gecelerde,
Siz yoktunuz.
İşte bu satırlar her şeyi anlatıyor. Kendi gibi anlatmaya çalışmış bilinmezi, kimsesizi. Özdemir Asaf
Seni düşlerime aldım
Uykusuz kaldım.
Seni uykularıma aldım,
Düşsüz kaldım.
Başıma aldım, sensiz;
Gönlüme aldım, başsız,
Sensiz yollarda pulsu,
Pullarda mektupsuz kaldım.
Sana adlar aradım...
Ardında adsız kaldım.
